ว้ถึงเวลำค่อยไปเลียบๆ เคียงๆ ให้คนของเย่ฮ่ำวช่วยจัดกำรให้ขณะที่อำจินก ำลังเคลิ้มไปกับกำรร้องเพลงและเว่ยเหลิงก ำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น เจิ้งทั่นก็ได้คว้ำเอำไมโครโฟนอีกอันที่อยู่ในมือเว่ยเหลิงมำ แล้วเริ่มส่งเสียงร้องเจิ้งทั่นรู้สึกว่ำตัวเองดื่มไปไม่เยอะ แต่ถ้ำเทียบกับขนำดตัวในตอนนี้ ปริมำณเหล้ำที่ดื่มเข้ำไปเพียงพอที่จะท ำให้เขำเมำ เมื่อครู่ยังพอโอเค แต่ตอนนี้ฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มท ำงำน แม้แต่ตอนเดินเขำยังเดินเป็นตัวเอสหลังจำกที่เขำได้ฟังอำจินร้องเพลงแล้วก็เริ่มมีอำรมณ์อยำกจะร้องบ้ำงเจิ้งทั่นที่อยู่ในอำกำรมึนเมำ สะลึมสะลืออยู่นั้น ในสมองของเขำเหมือนมีภำพเหตุกำรณ์ในอดีตปรำกฏขึ้นมำ ไม่ว่ำจะเป็นภำพกรงจับแมวมำกมำยที่อยู่ท้ำยรถ จำกนั้นก็เป็นภำพที่ตัวเองไปหลบอยู่ในห้องใต้หลังคำเพื่อหนีจำกคนจับแมว ภำพที่เขำลงไปอำบน ้ำในบ่อปลำเพื่อที่จะท ำให้เนื้อตัวสะอำดไม่ดูเป็นแมวเร่ร่อนภำพที่เขำไปแย่งป้ำยคล้องคอจำกแมวเปอร์เซีย หรือตอนที่เขำก ำลังรอรถเมล์แล้วถูกกลุ่มวัยรุ่นไล่ตำม…แล้วภำพก็ตัดไปที่เหมือนเขำก ำลังนั่งอยู่บนรถเมล์ฟังเสียงคนขับบีบแตรอย่ำงบ้ำคลั่ง เสียงล้อที่เสียดสีกับพื้นตอนเบรคปะปนไปกับเสียงด่ำของคนขับที่เจือไปด้วยส ำเนียงท้องถิ่น รถรำที่เปิดไฟสว่ำงขับขี่อยู่บนท้องถนนเคลื่อนที่ไปดั่งเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในตัว ทุกอย่ำงที่อยู่รอบๆ ดูสับสนวุ่นวำยส่วนตัวเขำนั้นทุกวันเหมือนมีอะไรจะพูดกับโลกใบนี้แต
