เจิ้งทั่นที่นั่งอยู่เบำะด้ำนหลังก ำลังมองวิวข้ำงนอกอยู่ เขำก ำลังสังเกตเส้นทำงที่เว่ยเหลิงขับผ่ำนเจิ้งทั่นรู้ว่ำตัวเองไม่ได้ฉลำดมำกนัก แต่เรื่องควำมจ ำถือว่ำพอใช้ได้ เส้นทำงที่ครำวก่อนนั่งบนรถของฟำงเซ่ำคังเขำยังจ ำได้ดี บวกกับก่อนหน้ำนั้นได้เคยดูแผนที่เมือง ท ำให้เขำพอจะรู้ว่ำสถำนที่ที่ก ำลังจะไปนั้นอยู่บริเวณใดถึงแม้ว่ำจะไม่ใช่สถำนที่ใจกลำงเมือง แต่ก็ยังอยู่ในเขตที่มีคนพลุกพล่ำน แตกต่ำงจำกบริเวณรอบๆ มหำวิทยำลัยฉู่หัว ที่นี่มีบรรยำกำศที่เป็นย่ำนศูนย์กำรค้ำอย่ำงแท้จริงผู้บริโภคส่วนใหญ่ที่อยู่รอบๆ มหำวิทยำลัยฉู่หัวจะเป็นนักศึกษำ แต่ที่นี่จะเป็นคนท ำงำน โดยส่วนมำกจะเป็นพนักงำนบริษัทและคนที่ประสบควำมส ำเร็จแล้ว บรรดำคนรวยๆ ของเมืองจะมำรวมตัวกันอยู่ในย่ำนนี้รถวิ่งอยู่บนถนนใหญ่ พอเจอไฟแดงก็หยุด เจิ้งทั่นมองป้ำยบอกทำงที่อยู่ด้ำนนอก บนป้ำยแสดงชื่อถนนที่เขำค่อนข้ำงคุ้นเคยเขำหันไปมองตึกสูงที่อยู่รอบๆ จำกนั้นก็ถูกป้ำย ‘โรงแรมเซ่ำกวง’ ดึงดูดสำยตำนั่นมันโรงแรมที่อยู่บนบัตรสมำชิกที่ฟำงเซ่ำคังให้นี่นำ!เจิ้งทั่นขยับตัวไปมองใกล้ๆ หน้ำต่ำง เขำไม่ค่อยรู้เรื่องกำรออกแบบ พอเห็นรูปทรงตึกนี้แล้วก็บอกควำมรู้สึกไม่ถูก แต่ภำยนอกของโรงแรมนี้ให้ควำมรู้สึกว่ำโครงเหล็กและปูนซีเมนต์ที่ใช้ก่อนั้นได้ท ำให้ควำมแข็งกระด้ำงที่มีในตัวดูอ่อนโยนขึ้นมำกให้ควำมแปลกใหม่ที่ยังคงไว้ซึ่งควำมยิ่งใหญ่ในตัวเองดูออกเลยว่ำฟำงเซ่ำค
