อำบน ้ำมำหลำยวันเขำนึกถึงหมำเร่ร่อนเนื้อตัวสกปรกมอมแมมที่เจอตอนไปซื้ออำหำรเช้ำ ขนของมันสีเหลืองแบบไม่ใช่สีเหลืองทอง แต่เหลืองเป็นแบบใบไม้แห้ง ขนพันกันยุ่งเหยิงเปรอะเปื้อนดินโคลน ดวงตำถูกขนบังจนมิด พอมันเห็นคนที่อยู่รอบๆ เดินไปมำก็จะเก็บหำงลงแล้วหลบเข้ำไปด้ำนข้ำง เวลำวิ่งมันวิ่งไม่คล่องอย่ำงเห็นได้ชัด พอหยุดลงมันก็มองคนที่เดินไปมำอีก คล้ำยกับว่ำก ำลังมองหำอะไรหรือรออะไรอยู่เขำจ ำได้ว่ำตอนที่ปัดขนที่ปกคลุมมำถึงดวงตำออกแล้วเห็นดวงตำของมันนั้นเต็มไปด้วยกำรรอคอยและควำมเศร้ำ มันสะเทือนอำรมณ์จนเขำไม่กล้ำจะมองต่ออีกแม้วินำทีเดียว สุดท้ำยเขำได้เอำซำลำเปำลูกไม่ใหญ่ที่ข้ำงในมีเนื้ออยู่ไม่เท่ำไรให้มันแล้วเดินหนีออกมำ เขำกลัวว่ำตัวเองจะกลำยเป็นแบบหมำเร่ร่อนตัวนั้น แต่หมำนั่นยังมีซำลำเปำที่เขำทิ้งไว้ให้ แล้วตัวเขำเองล่ะ?บำงทีเขำในตอนนี้ก็คือคนเร่ร่อนดีๆ นี่เองตัวเองเลือกผิดงั้นเหรอ? ที่ไม่รู้จักที่ต ่ำที่สูง พำตัวเองไปมีเรื่องควรจะหันหลังกลับไหม? แต่ก็ไม่อยำก!ขณะที่เด็กหนุ่มก ำลังก้มหน้ำคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น อยู่ๆ ก็รู้สึกว่ำบุหรี่ในมือถูกเกี่ยวไปเขำเบนสำยตำมำดูก็พบเท้ำของแมวด ำ ละสำยตำขึ้นไปอีกนิดก็พบดวงตำของแมวที่ก ำลังมองอย่ำงสงสัยเขำกะพริบตำอึ้งไปอยู่หลำยวินำที เห็นได้ชัดว่ำยังไม่ได้ออกจำกห้วงควำมคิดเมื่อครู่ แต่หลังจำกที่ได้สติแล้วก็กลับงงเข้ำไปอีกพวกเขำเดินทำงผ่ำนเมืองใหญ่มำตั้งหลำยเมือง
