แมวตัวนั้นไม่เดินออกข้ำงๆ แต่เลือกที่จะเบียดเข้ำไปในช่องนั้น ท ำให้กล่องใส่ปำกกำล้มลง จำกนั้นมันก็ค่อยๆ เดินไปข้ำงๆ ไป๋หยำงบนสมุดที่เปิดคำไว้บนนั้นมีปำกกำวำงอยู่ มันมองสักพักแล้วยกเท้ำขึ้นเขี่ยตุบ!ปำกกำตกลงบนพื้นไป๋หยำงที่จัดกำรกับข้อมูลใน Excel เสร็จแล้ว เตรียมจะหันมำจดบันทึก แต่ก็พบว่ำปำกกำหำยไป เขำมองไปบนพื้นก็พบดินสอ ยำงลบ แล้วยังมีพวงกุญแจตุ๊กตำที่ไม่รู้ว่ำไปอยู่บนพื้นตั้งแต่เมื่อไรเขำถอนหำยใจยำวๆ ออกมำหนึ่งที แล้วก้มลงไปเก็บปำกกำบนพื้นแมวตัวนั้นพอเห็นท่ำทำงของไป๋หยำงก็เดินไปยังขอบโต๊ะแล้วยื่นขำไปเกำศีรษะของไป๋หยำง“จะพอได้หรือยัง!” ไป๋หยำงตะโกนออกมำ“เมี้ยว~ ““เมี้ยวท ำพระแสงอะไรเล่ำ!” ไป๋หยำงนวดขมับ เขำเริ่มรู้สึกเสียใจที่รับปำกหลีเสี่ยวเชี่ยนว่ำจะช่วยดูแลแมวให้แมวตัวนี้ชื่อติวติว ตั้งชื่อโดยหลีเสี่ยวเชี่ยนติวติวน่ำจะเป็นแมวที่นักศึกษำในมหำวิทยำลัยเลี้ยงแล้วทิ้งไว้ ตอนที่หลีเสี่ยวเชี่ยนไปเจอ เนื้อตัวของมันเปรอะไปด้วยน ้ำเต้ำหู้ สกปรกมอมแมม ร่ำงกำยซูบเซียว นั่งอยู่บนสนำมหญ้ำด้วยท่ำทำงที่น่ำสงสำร พอลมพัดมำเนื้อตัวของมันก็สั่นเทำ ถ้ำมีคนเดินผ่ำนไป มันก็จะวิ่งหนีเหมือนหวำดกลัว หลังจำกที่หลีเสี่ยวเชี่ยนให้อำหำรมันหลำยครั้งจึงค่อยๆ คุ้นเคยกัน ต่อมำเลยพำมันกลับบ้ำนไปด้วยเนื่องจำกช่วงที่แม่เจียวหย่วนอยู่โรงพยำบำล หลีเสี่ยวเชี่ยนมักจะมำช่วยดูแลอยู่บ่อยๆ พอออกจำกโรงพยำบำลไปแล้วกลับมำตรว
