ับพวกแมวก็แค่สัตว์เลี้ยงที่คอยแต่จะสร้ำงควำมยุ่งยำกให้ แต่พอได้เจอกับเจิ้งทั่นเขำก็ได้รู้ว่ำ แมวบำงตัวก็มีควำมพิเศษเฉพำะ และวันนี้เขำก็ได้เจอแมวที่ดูพิเศษเข้ำอีกตัวแล้วหำกจะให้บอกว่ำมันพิเศษอย่ำงไรเขำก็บอกไม่ถูก แต่มันให้ควำมรู้สึกนั้นจริงๆ เขำมองรอบๆ แล้วเดินไปที่กระถำงดอกไม้ เด็ดหญ้ำออกมำยื่นเข้ำไปในระเบียงเล่นกับแมวตัวนั้นเจ้ำอ้วนเห็นดังนั้นก็สะบัดหลบ พอเห็นอีกฝ่ำยยังไม่เลิกเล่นมันจึงลุกขึ้นเดินถอยหลังไปสองก้ำวแล้วนั่งลง ซึ่งต ำแหน่งใหม่นั้นอยู่ในระยะที่อีกฝ่ำยยื่นมือมำไม่ถึงพอดีฟำงเซ่ำคังยื่นแขนเข้ำไปแต่ก็ไม่ถึง เขำจึงเตรียมจะเปลี่ยนเป็นกิ่งไม้ แต่ยังไม่ทันที่จะได้ลงมือ คุณยำยที่เพิ่งนอนกลำงวันเสร็จก็ออกมำ“คุณจะท ำไรแมวตัวนั้นน่ะ?” คุณยำยพูดด้วยสีหน้ำไม่พอใจ“สวัสดีครับ ผมเห็นแมวตัวนี้มันดูพิเศษดีเลยอยำกจะเล่นกับมันน่ะครับ ผมเพิ่งมำที่นี่เป็นครั้งแรก ช่วยเอำแมวของรองศำสตรำจำรย์เจียวมำส่งคืนน่ะครับ” ฟำงเซ่ำคังค่อยๆ ชักมือกลับแล้วยิ้มออกมำด้วยควำมจริงใจ พร้อมทั้งได้บอกว่ำตัวเองรู้จักกับอำจำรย์เจียวที่อยู่ชั้นห้ำ“เอำแมวมำส่ง? แมวอะไร?” คุณยำยถำม ก่อนหน้ำนี้เคยได้ยินครอบครัวเจียวบอกว่ำจะไม่เลี้ยงแมวอีกต่อไปแล้วนี่“เป็นแมวด ำครับ ชื่อชำร์โคล คุณยำยน่ำจะรู้จักใช่ไหมครับ?”“ชำร์โคลกลับมำแล้วเหรอ?”พอเห็นฟำงเซ่ำคังพยักหน้ำคุณยำยก็แสดงอำกำรดีใจออกมำ ในบรรดำสัตว์เลี้ยงที่อยู่ในเขตที่พัก คุณ