ส่วนหนึ่งให้เด็กๆ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นของเจิ้งทั่น โดยให้เหตุผลว่ำเป็นกำรปลอบขวัญและฉลองกำรกลับมำ ด้วยเหตุนี้จ้ำวเล่อจึงถูกฟำงเซ่ำคังหัวเรำะอยู่นำนสองนำนวันนี้แม่เจียวหย่วนกลับบ้ำนไวกว่ำเดิมเล็กน้อย ตอนนี้ท่ำนได้กลับไปสอนเด็กมัธยมต้นแบบเดิมแล้ว วันนี้พอได้รับสำยจำกพ่อเจียวหย่วนก็รีบลำขอกลับบ้ำนก่อนสองสำมีภรรยำรู้สึกขอบคุณฟำงเซ่ำคังมำก อยำกจะให้อยู่ทำนอำหำรเย็นด้วยกันแต่ฟำงเซ่ำคังปฏิเสธ เขำยังมีเรื่องที่ต้องท ำในเมืองฉู่หัวอีกหลำยเรื่อง ออกไปท่องเที่ยวอยู่นำน ตอนนี้ถึงเวลำที่ต้องกลับไปเคลียร์งำนแล้ว จึงไม่มีเวลำอยู่ที่นี่ได้นำนนักครั้งนี้พำแมวมำส่งและได้ท ำควำมรู้จักกันแล้ว ครั้งหน้ำหำกเขำได้ออกไปท่องเที่ยวก็อำจจะกลับมำหำแมวตัวนี้อีกก่อนไปฟำงเซ่ำคังยังได้เอำของที่ระลึกที่เจิ้งทั่นเลือกซื้อระหว่ำงทำงทิ้งไว้ด้วย พร้อมทั้งได้มอบบัตรสมำชิกระดับแพลตตินั่มของโรงแรมเซ่ำกวงกับนำมบัตรของตัวเองให้ด้วยพ่อเจียวหย่วนที่พอจะได้ฟังเรื่องรำวของฟำงเซ่ำคังจำกจ้ำวเล่อมำบ้ำง พอเห็นนำมบัตรนั่นแล้วยังอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง นึกไม่ถึงว่ำคนคนนี้จะเป็นผู้บริหำรระดับสูง แมวของเขำนี่ดวงดีสุดๆบรรยำกำศของครอบครัวเจียววันนี้เต็มไปด้วยควำมสุขส่วนเจิ้งทั่นหลังจำกที่เร่ร่อนมำเดือนกว่ำๆ ในที่สุดก็กลับมำมีคนเป่ำขนให้อีกครั้ง จำกนั้นก็มุดเข้ำไปนอนในผ้ำห่มของเสี่ยวโย่วจื่อในตอนกลำงคืนวันต่อมำเมื่อเจิ้งทั่นลืมตำขึ้นก็ยังรู้ส
