คนนี้เข้ำมำบอกว่ำคืนนี้ไม่ต้องไปแล้ว เพรำะวงที่ขึ้นร้องก่อนหน้ำมีคนเกิดวันนี้จึงจะปิดร้ำนเลี้ยง คำดว่ำคงร้องกันถึงเช้ำเด็กวัยรุ่นทั้งห้ำคนมีสีหน้ำแย่ลงทันที แต่นับตั้งแต่ออกจำกบ้ำนมำพวกเขำต่ำงก็เจอเรื่องมำไม่น้อย เรื่องแบบนี้ก็ใช่ว่ำจะไม่เคยเจอ ตอนนี้พวกเขำไม่มีเงินไม่มีชื่อเสียง ว่ำกันตำมตรงก็คือเป็นคนตัวเปล่ำ จึงไม่แปลกที่ใครๆ ก็ไม่ให้ควำมส ำคัญคนที่เป็นมือเบสของวงยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่พูดอะไร เพรำะเป็นคนไม่ชอบพูดอยู่แล้ว เขำเอำเบสขึ้นมำดีด เสียงดนตรีที่ออกมำนั้นแฝงไปด้วยควำมเหนื่อยล้ำและสับสน“เฮ้ พวกนำยน่ะ!”ขณะที่วัยรุ่นทั้งห้ำคนก ำลังคิดว่ำคืนนี้จะเอำอย่ำงไรดีอยู่นั้นฟำงเซ่ำคังก็ได้เข้ำมำหำพวกเขำแล้วเสนอควำมคิด“แสดงร่วมเหรอ?” อำจินที่เป็นนักร้องน ำและหัวหน้ำวงออกอำกำรตกใจ“ใช่ เล่นด้วยกัน แน่นอนที่ควำมสำมำรถของผมมีจ ำกัดผมรู้ดี ดังนั้นจึงไม่ใช่ผมที่จะมำแสดงร่วมกับพวกคุณ” ฟำงเซ่ำคังพูดพลำงชี้ไปที่เจิ้งทั่นที่ก ำลังนั่งมองดำวอยู่บนต้นไม้ “ให้แมวนั่นมำเล่นด้วยได้ไหม?”อำจินคิดครุ่นคิด เมื่อครู่แมวตัวนั้นช่วยเรียกคนดูได้มำก ถ้ำจะมำแสดงด้วยล่ะก็ได้แน่นอน อีกทั้งเมื่อครู่ที่พวกเขำคุยกันก็ตกลงกันได้ว่ำจะไปเมืองอื่นต่อแล้ว อย่ำงไรเสียตอนนี้ก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรหลังจำกที่ตัดสินใจได้แล้วอำจินก็พยักหน้ำ “ผมโอเค แล้วคนอื่นล่ะว่ำไง?”อีกสี่คนที่เหลือไม่คัดค้ำน ก่อนไปได้มีประสบกำรณ์แบบนี้สักครั้ง ท