ัง หลังจำกที่ส่งเสียงตอบกลับแล้วเขำก็เลื่อนโทรศัพท์ไปทำงฟำงเซ่ำคังขณะที่เจิ้งทั่นเลื่อนโทรศัพท์นั้น ก็มีคนมำเคำะประตูห้องท ำงำนรองศำสตรำจำรย์เจียว“เชิญครับ” รองศำสตรำจำรย์เจียวพูดตอบโดยที่ไม่ได้เอำโทรศัพท์ออกจำกหูคนที่เข้ำมำคือจ้ำวเล่อ หลังจำกที่ได้รู้ว่ำแมวที่เคยช่วยชีวิตตัวเองถูกจับตัวไปก็ได้ช่วยตำมหำมำตลอด พร้อมทั้งได้ให้เพื่อนๆ หลำยคนช่วยอีกแรง แต่คนที่จับแมวนั่นก็เล่ห์เหลี่ยมแพรวพรำว ไม่ทิ้งเบำะแสอะไรเลย ถึงแม้ว่ำตัวเธอและรองศำสตรำจำรย์เจียวจะสงสัยในตัวศำสตรำจำรย์เหริน แต่ก็ไม่มีหลักฐำน หลังจำกที่เว่ยเหลิงเฝ้ำสะกดรอยตำมอยู่นำนจึงพอจะได้รู้อะไรบ้ำง วันนี้เธอมำหำรองศำสตรำจำรย์เจียวเพื่อปรึกษำว่ำควรท ำอย่ำงไรเพื่อให้ศำสตรำจำรย์เหรินยอมคำยเบำะแสออกมำบ้ำงจ้ำวเล่อนึกไม่ถึงว่ำพอเปิดประตูเข้ำมำจะได้เจอใบหน้ำที่ยิ้มแย้มของรองศำสตรำจำรย์เจียว เธอตื่นเต้นทันที เจอตัวแล้วเหรอ?ส่วนทำงด้ำนเจิ้งทั่น ฟำงเซ่ำคังยังคงสงสัยในกำรกระท ำของเจิ้งทั่น เขำมองที่หน้ำจอโทรศัพท์ก็พบว่ำยังไม่ได้วำงสำย จึงหยิบขึ้นมำ“ฮัลโหล?”รองศำสตรำจำรย์เจียวพอได้ยินเสียงคนพูดก็ไม่ได้พูดอะไรกับจ้ำวเล่อมำก หลังจำกที่แนะน ำตัวเองและบอกเล่ำเรื่องรำวเกี่ยวกับแมวตัวนั้นแล้ว เขำก็ถำมค ำถำมออกไปมำกมำยระหว่ำงตอบค ำถำมก็ท ำให้ฟำงเซ่ำคังได้เข้ำใจถึงสถำนกำรณ์อย่ำงคร่ำวๆ นึกไม่ถึงว่ำจะมำเจอเรื่องแบบนี้ได้ มีแมวที่โทรกลับบ้ำนตัวเองได้
