งทั่นก็ไม่แคร์ ค ำพูดของเด็กพวกผู้ใหญ่ไม่เก็บมำคิดจริงจังเจิ้งทั่นกระโดดเข้ำไปทำงหน้ำต่ำง เขำวิ่งเข้ำไปหำโทรศัพท์ที่หัวเตียงอย่ำงตื่นเต้น จำกนั้นก็ยกหูขึ้นพลำงกดเบอร์ที่คุ้นเคยและแน่นอนว่ำครั้งนี้เขำไม่ลืมที่จะกด 0 เพิ่มเข้ำไป ส่วนเบอร์บ้ำนเขำไม่แน่ใจว่ำรหัสพื้นที่ของเมืองฉู่หัวคืออะไร จึงโทรเข้ำเบอร์มือถือของพ่อเจียวหย่วนเวลำนี้ครอบครัวเจียวคงน่ำจะอยู่บ้ำนแหละมั้ง? รองศำสตรำจำรย์เจียวน่ำจะอยู่ที่บ้ำนหลังกดเบอร์เจิ้งทั่นก็รออีกฝ่ำยรับสำยด้วยควำมตื่นเต้น แต่พอได้ฟังเสียงตอบรับในสำย อำรมณ์ของเขำก็ขุ่นมัวทันทีให้ตำยเหอะ โทรศัพท์บ้ำนนี้โทรทำงไกลไม่ได้!จะปลดล็อคก็ต้องใช้กุญแจแล้วจะไปหำกุญแจที่ไหนล่ะ?เจิ้งทั่นคุ้ยลิ้นชัก แต่ก็ไม่พบกุญแจที่ใช้ส ำหรับปลดล็อคโทรทำงไกล เขำรู้สึกงงไม่เข้ำใจว่ำจะล็อคท ำไม สถำนที่ที่อยู่ไกลๆ แบบนี้ไม่ใช่ว่ำต้องโทรทำงไกลอยู่บ่อยๆ เหรอ?เขำวำงหูโทรศัพท์กลับที่เดิมอย่ำงหมดอำลัยตำยอยำกจำกนั้นจึงใช้ควำมคิด โทรศัพท์ของชำวบ้ำนที่นี่คงไม่ได้ล็อคโทรทำงไกลกันหมดหรอก หรือจะค่อยๆ ลองไปทีละเครื่องดี?แต่ทำงที่ดีที่สุดคือแอบขโมยโทรศัพท์ของคนขับรถตู้มำ หรือของคนอื่นก็ได้ อย่ำงน้อยก็ไม่ยุ่งยำกเหมือนโทรศัพท์บ้ำนเขำมองไปรอบๆ ห้องก็เห็นลูกอมและขนมมำกมำย เพรำะที่นี่ก ำลังจะมีงำนมงคล ของพวกนี้คงเตรียมเอำไว้รับแขกเจิ้งทั่นเอำเนื้อเส้นกับปลำหมึกเส้นอย่ำงละห่อออกมำจำกกระเป๋ำใบใหญ่ แล้วร
