ย่างอยู่บ้างได้ยินมาว่าเด็กในท้องของเสี่ยวจัวสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงนัก ถึงตอนนี้ตรวจแล้วจะยังไม่พบความผิดปกติใดๆ ก็ตาม แต่ใครจะไปรู้ล่ะ หลายคนบอกว่าถึงจะรูปร่างไม่มีอะไรผิดแผก แต่ไอคิวของเด็กที่เกิดมาก็อาจจะต่างจากเด็กทั่วไปก็ได้ ใช่ว่าจะไม่เคยมีกรณีแบบนี้ ตอนนี้เด็กคนั้นอายุสิบกว่าแล้ว แต่ไอคิวยังสู้เด็กอนุบาลไม่ได้เลยที่ชาวบ้านเขาพูดกันก็ใช่ว่าจะไม่มีมูล การคาดเดาของคนพวกนี้มีเหตุมีผล เพราะหากดูจากระยะเวลาที่เสี่ยวจัวเริ่มตั้งท้องแล้ว ตอนนั้นเสี่ยวจัวได้ร่วมทำโปรเจกต์ของอาจารย์ฝูอยู่ ซึ่งต้องได้สัมผัสกับธาตุบางอย่างที่แผ่รังสีได้ ถึงจะมีเครื่องป้องกัน แต่ก็……แม้แต่คุณหมอที่โรงพยาบาลก็ยังไม่อาจจะให้คำตอบได้เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการเจอคนในลิฟต์ เจิ้งทั่นจึงเลือกที่จะใช้บันได แค่หกชั้นเท่านั้น ปกติเขาก็ต้องปีนขึ้นบ้านที่อยู่ชั้นห้าความสูงแค่นี้ไม่เป็นปัญหาสำหรับเขาพอไปถึงห้อง 606 เขาก็กดกริ่งพี่เลี้ยงคงยังไม่กลับขึ้นมา เสี่ยวจัวอยู่คนเดียวจะเดินไปไหนก็ไม่สะดวก ดังนั้นหลังจากกดกริ่งแล้วเจิ้งทั่นจึงนั่งรออยู่ที่หน้าประตูสักพักประตูก็เปิดออกเดิมทีเสี่ยวจัวคิดว่าพี่เลี้ยงลืมเอากุญแจไป พอเปิดประตูแล้วไม่เจอใคร จึงเลื่อนสายตาลงมาข้างล่าง แล้วก็พบกับเจิ้งทั่นยังไม่ทันที่เสี่ยวจัวจะดูให้ดีว่าเจิ้งทั่นคาบอะไรมา เขาก็วิ่งเข้าไปในบ้านแล้วกระโดดขึ้นไปนั่งหอบบนเก้าอี้ทรงกลมเสี่ยวจัวเอาแก้วที่ก่อนหน้
