านี้เจิ้งทั่นเคยใช้ดื่มรินน ้าอุ่นใส่แล้ววางบนโต๊ะหนังสือเจิ้งทั่นกระโดดขึ้นไปดื่มน ้าบนโต๊ะ อันที่จริงเขาไม่ได้รู้สึกกระหาย เลียสองทีจึงไม่เอาแล้ว ก่อนหน้านี้เขาไม่ชินกับการดื่มน ้าด้วยวิธีนี้ แต่อยู่ๆ ไปก็เริ่มชินกับการใช้ลิ้นเลียน ้าเสี่ยวจัวเห็นเจิ้งทั่นมาหาก็รู้สึกดีใจ นึกไม่ถึงว่าตอนเช้ามาแล้ว ตอนบ่ายยังมาหาอีก เสี่ยวจัวรู้ความหมายของสายตาคนที่อยู่รอบๆ เวลามองมา ดังนั้นจึงชอบเก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน แต่บางครั้งก็มีออกไปเดินเล่นบ้างเวลาที่ไม่ค่อยมีคนมันมักจะมีคนที่ดูภายนอกเหมือนเป็นห่วงเรา แต่สิ่งที่พูดออกมามีแต่คำที่ทิ่มแทงใจ ทุกครั้งยามที่ได้อยู่กับแมวตัวนี้ เสี่ยวจัวจะรู้สึกผ่อนคลายเป็นพิเศษดังนั้นเสี่ยวจัวจึงมีความคิดที่ว่า ถ้าอีกหน่อยมีโอกาสได้กลับมาอีก จะต้องเลี้ยงแมวให้ได้หลังจากที่เจิ้งทั่นกินน ้าเสร็จก็เห็นเสี่ยวจัวยังมองตัวเองอยู่ไม่ได้สนใจสิ่งที่อยู่บนเก้าอี้ทรงกลม เขาจึงสะบัดหางชี้ไปที่เก้าอี้เสี่ยวจัวเห็นดังนั้นจึงมองไปทางเก้าอี้“หืม?”เสี่ยงจัวหยิบเศษหญ้าที่อยู่บนเก้าอี้ขึ้นมาดู หลังจากดูจนชัดเจนแล้ว สีหน้าก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ จึงหันไปมองเจิ้งทั่น แล้วมองใบโคลเวอร์ที่อยู่ในมืออีกครั้งใบโคลเวอร์เก้าแฉก คล้ายกับดอกไม้ที่มีกลีบซ้อนกัน ใบที่อยู่ตรงกลางเล็กนิดเดียว แต่ทั้งหมดรวมกันก็คือใบโคลเวอร์เก้าแฉก!รุ่นน้องที่ให้ใบโคลเวอร์สี่แฉกเคยบอกว่า แฉกที่เกินออกมาต่างก็เป็น
