ม่รู้ว่าตัวเองนอนอยู่ตรงนั้น ยังดีที่ซี่ราวระเบียงไม่ได้กว้างมาก อาหวงคงไม่ตกลงมาง่ายๆส่วนจ่าถูกเจ้านายขังไว้ในบ้าน เพราะช่วงปีใหม่มีข่าวโจรลักขโมยแมวดังมาก หลังจากที่แมวที่อยู่รอบๆ หายไปหลายตัว จ่าที่ชอบออกไปเล่นข้างนอกจึงถูกสั่งห้ามออกนอกบ้าน ร้องให้ตายยังไงก็ไม่ได้ออกพอไม่มีพวกมัน เจิ้งทั่นก็รู้สึกว่าตัวเองมีอิสระหลังจากที่ปีนต้นไม้เล่นสักพัก เจิ้งทั่นก็เดินออกจากป่าที่ไม่ค่อยมีคน ในเวลานี้คนที่เดินอยู่ในมหาวิทยาลัยมีไม่มากมหาวิทยาลัยนี้ค่อนข้างมีชื่อเสียง สองข้างถนนมีต้นอู๋ถงเรียงรายอยู่เป็นจำนวนมาก บรรยากาศดูไม่แห้งแล้งเจิ้งทั่นเดินไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมายตามเส้นทางที่มีแดดส่องลงมา ไม่มีลมพัด แสงแดดช่วยให้ร่างกายอบอุ่น บรรยากาศสบายมากขณะที่เจิ้งทั่นกำลังเคลิ้มไปกับความอบอุ่นจากแสงแดดอยู่นั้น อยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อเขาเขาหันไปตามเสียงนั้นก็เห็นตรงกระถางดอกไม้มีคนที่สวมเสื้อขนสัตว์ตัวใหญ่ยืนอยู่ตรงนั้น กำลังกวักมือเรียกเขา
เสี่ยวจัว?
เจิ้งทุ่นหมุนตัวแล้วเดินไปหาเสี่ยวจัวเมื่อเทียบกับคราวที่แล้วที่เขาได้เจอเสี่ยวจัว ตอนนี้ท้องของเสี่ยวจัวโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ต่อให้สวมเสื้อกันหนาวตัวโคร่งก็บังท้องที่นูนออกมาไม่มิดในมือของเสี่ยวจัวถือกระเป๋าที่บรรจุหนังสืออยู่ ดูแล้วเหมือนเพิ่งซื้อมา คาดว่าเธอคงจะเพิ่งกลับมาจากร้านหนังสือที่อยู่ตรงปากประตูมหาวิทยาลัย“มาทำอะไรที่นี่น่ะ?” เส
