อยู่ด้วย เห็นได้ชัดว่ามันเหนื่อยแล้ว อยากจะขึ้นบ้านไปแทะกระดูกแต่ก็เข้าไปไม่ได้ซาฮาร่าเอาเท้าใหญ่ๆ ของมันตีไปที่ประตูทางเข้าตึก ตีไปสักพักมันก็วางเท้าลง มันจำได้ว่าประตูนี้ห้ามเคาะส่งเดชไม่อย่างนั้นกลับบ้านไปจะโดนตี“โฮ่ง” สุดท้ายมันจึงนั่งอยู่หน้าประตู จากนั้นก็เริ่มส่งเสียงขึ้นจมูกออกมาแทน สักพักก็หาวออกมาหลังจากผ่านไปสิบกว่านาที เจ้านายของมันจึงยอมเปิดประตูให้เข้าไป หากให้มันนั่งอยู่ข้างนอกนานๆ เดี๋ยวมันจะไม่สบายไปเสียก่อนพอได้เข้าไปข้างใน ซาฮาร่าจากเดิมที่ดูเหมือนหมดแรงก็กลับมามีพลังอีกครั้ง มีกระดิกหางไปมา ขณะขึ้นบันไดยังใช้วิธีกระโดดขึ้นด้วยคนอื่นๆ ที่อาศัยอยู่ในเขตที่พักเดียวกันต่างก็เหมือนเจียวหย่วนที่มาแอบดูเรื่องสนุกๆ เพราะตำแหน่งของห้องที่ต่างกัน ทำให้บางคนยืนดูอยู่ตรงระเบียง บางคนยืนดูอยู่ในห้องนอนหรือห้องรับแขก บางครั้งก็มีส่งเสียงออกมาบ้าง อย่างเมื่อครู่มีคนตะโกนเรียกให้ซาฮาร่ามาแทะกระดูกที่บ้านของตัวเอง เจ้าซาฮาร่าทำท่าเหมือนจะไป มันขยับก้นเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่หวั่นไหวเจียวหย่วนพอเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ก็พูดขึ้นมาว่าเลี้ยงหมาไม่เหมือนเลี้ยงแมว แล้วอยู่ๆ ก็มีเสียงจามดังขึ้นมาข้างๆเจิ้งทั่นสูดจมูก ผ่านไปอีกไม่กี่วินาทีเขาก็กลั้นไว้ไม่อยู่ จามออกมาอีกครั้งเจียวหย่วนกับเสี่ยวโย่วจื่อจ้องเจิ้งทั่น หลังจากที่เจิ้งทั่นจามติดต่อกันอีกสองครั้ง เจียวหย่วนก็หันไปทางห้องนอนแม่แ
