ทั่นคิดคือ ขอเพียงแต่ไม่ต้องเสียบตรงช่องข้างหลังเขาโอเคหมด!แต่แบบนี้ก็ดูโป๊ไปหน่อย……ช่างเถอะ ทำอย่างกับไม่เคยโป๊ใครใช้ให้เกิดเป็นแมวล่ะ? อย่าเรื่องมาก แมวตัวอื่นท่าเยอะกว่านี้อีกแม่เจียวหย่วนเอาปรอทวัดไข้ที่เตรียมไว้วางลงไประหว่างท้องกับต้นขาหลังของเจิ้งทั่น หลังจากห้านาทีผ่านไปจึงเอาปรอทออกมาดู“39 องศา” แม่เจียวหย่วนขมวดคิ้ว ถ้าเทียบกับที่เสี่ยวกัวพูดก็ดูเหมือนจะสูงไปหน่อยนะวิธีวัดไข้แบบนี้ผลที่ได้จะต ่าลงมาหน่อย ดังนั้นเสี่ยวกัวจึงให้ขอบเขตอุณหภูมิของการวัดอีกแบบหนึ่ง อย่างไรเสียอุณหภูมิร่างกายปกติของแมวก็สูงกว่าคนอยู่แล้ว ดังนั้นมาตรฐานจึงต่างกันแม่เจียวหย่วนโทรไปหาเสี่ยวกัวอีกครั้ง แล้วคุยเรื่องอุณหภูมิที่วัดได้“งั้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ครับ ชงยาลดไข้สำหรับเด็กให้กินก็ได้ครับ แล้วพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน” เสี่ยวกัวเองก็รู้สึกโล่งใจ เขายังมีงานโฆษณาต้อนรับปีใหม่ที่ต้องหวังพึ่งแมวตัวนี้อยู่ หากไปใช้แมวตัวอื่นในร้าน คงเปลืองอาหารมากโขอยู่หลังจากที่ได้ยินเสี่ยวกัวพูดแบบนั้น สมาชิกในบ้านทั้งหมดก็โล่งใจ แม่เจียวหย่วนชงยาลดไข้สำหรับเด็ก ไม่จำเป็นต้องใช้กระบอกฉีดยาในการป้อน เจิ้งทั่นสามารถกินเองได้แมวนั้นเทียบไม่ได้กับคน เจิ้งทั่นยังไม่อยากเอาชีวิตตัวเองไปสุ่มเสี่ยงกับความตาย
ช่วงเวลาอาหารเย็น สมาชิกในบ้านต่างก็สังเกตการกินของเจิ้งทั่น พอเห็นเจิ้งทั่นยังกินได้เยอะเหมือนเดิม ทุกคนก็เบาใจกินเยอะข