เรื่องค่าโทรศัพท์ เขาเอาโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้คนอื่นยืมใช้ส่วนทางนี้เจิ้งทั่นอยู่ดูรายการข้ามปีสักพัก พอเสี่ยวโย่วจื่อเข้าไปนอนเขาจึงตามไปด้วย สำหรับแมวแล้วเวลาส่วนใหญ่ในหนึ่งวันหมดไปกับการนอนนั้นเป็นเรื่องปกติ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกหนักใจอะไร
การพบปะญาติพี่น้องในช่วงปีใหม่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเจิ้งทั่น แต่ในฐานะที่เป็นแมวสิ่งที่เขาเกลียดที่สุดก็คือพวกเด็กซนที่ชอบมาดึงหางแมว ดังนั้นเวลามีแขกมาที่บ้านเขาจึงเลือกที่จะออกไปวิ่งเล่นข้างนอกจะได้ไม่โดนรังแกวันนี้ก็เช่นกัน เจิ้งทั่นเดินอยู่รอบๆ มหาวิทยาลัยได้ไม่นานก็เดินออกไปทางศูนย์กลางสัตว์เลี้ยง เสี่ยวกัวเองก็อยู่ฉลองปีใหม่ที่นี่ กินข้าวร่วมกับพนักงานบางคนที่ไม่ได้กลับบ้าน ช่วงวันแรกของปีใหม่เหล่าพนักงานต่างก็ผลัดกันดูแลสัตว์เลี้ยงที่ลูกค้าเอามาฝากเลี้ยงชั่วคราว ช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมากิจการของที่นี่เติบโตขึ้นมาก อาจเป็นเพราะขนาดที่ใหญ่ขึ้นทำให้คนเริ่มรู้สึกว่าเชื่อถือได้ดูมีระดับขึ้นมาอีกขั้นผลจากการโฆษณาก็มีส่วนอยู่มาก มีคนจำนวนไม่น้อยที่อยู่นอกมณฑลรู้จักศูนย์กลางสัตว์เลี้ยง ‘มันเป็นแบบนี้’ ของเมืองฉู่หัว พวกเขารู้ว่าอาหารแมวของร้านนี้ดี โฆษณาก็ทำออกมาได้น่าสนใจ แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้รายละเอียดของแมวดำที่ชื่อ ‘blackc’ ที่อยู่ในโฆษณา เสี่ยวกัวบอกแค่ว่าเป็นแมวที่ได้รับการฝึกมาอย่างดีทางร้านจึงเชิญมาถ่ายแบบ บางคนก็เชื่อ บางคนก็ยั
