ม่เข้าใจก็ยังพอคุ้นหูอยู่บ้าง แต่เนื้อหาช่วงหลังๆที่พวกเขาคุยกันเจิ่งทั่นยิ่งฟังยิ่งไม่เข้าใจ รูปแบบที่คุยกันเป็นไปในลักษณะฝ่ายหนึ่งถามฝ่ายหนึ่งตอบ“Yes I Can ในประโยคนี้หากตัวอักษรแต่ละตัวแทนกรดอะมิโนหนึ่งชนิดจะมีอะไรบ้าง?”“ไทโรซีน (Tyr) กลูตามิค (Glu) เซอรีน (Ser) ไอโซลูซีน(Ile) ซิสเตอีน (Cys) อะลานีน (Ala) แอสปาร์ติก (Asp) ครับ”“หลักการของการแยกเซลเลือดกรุ๊ปบีให้เปลี่ยนเป็นเลือดกรุ๊ปโอคือ?”“แอนติเจนบีบนผิวเซลเลือด…”“สาเหตุที่แกะโคลนนิ่งดอลลี่แก่ก่อนวัยเป็นเพราะ?”“ผมคิดว่า ข้อแรก ความยาวของเทโลเมียร์โครโมโซมในเซล…”“แสงเป็นปัจจัยสำคัญของสิ่งมีชีวิตที่มีคลอโรพลาสต์กับคลอโรฟิลล์เป็นส่วนประกอบ หากไม่มีแสงใบไม้จะเป็นสีเหลืองแต่ทำไมดีบัวไม่ถูกแสงแต่กลับมีสีเขียว?”……ทั้งสองคนดูถามตอบกันอย่างออกอรรถรส เจิ้งทั่นที่นอนหมอบอยู่ข้างๆ ฟังแล้วรู้สึกงงเล็กน้อย ขณะที่ปากก็แทะเนื้อวัวตากแห้งไปด้วยอย่างเมามัน ไม่ง่ายเลยกว่าจะแทะเนื้อวัวตากแห้งนั้นหมด แต่ก็เสร็จพอดีกับการสนทนาของคนทั้งสองอี้ซินมาตรงที่จอดรถเมื่อห้านาทีก่อน เดิมทีเขาจะมาเอารถแล้วกลับหอไปนอน แต่พอมาถึงก็เห็นเถ้าแก่กำลังยืนคุยอยู่กับคนแปลกหน้าอย่างเมามัน เขาจึงมาร่วมฟังด้วย แต่ยิ่งฟังยิ่งแปลกๆคำถามช่วงหลังๆ ทำไมมันเหมือนกับเนื้อหาที่หลายวันก่อนอาจารย์คนหนึ่งติวให้กับนักศึกษาที่จะมาสอบเข้าปริญญาโทล่ะ?เป็นที่รู้กันว่า ปกติคาบเรียนสุดท้าย
