ัดกันเลียขน เลียๆ อยู่ก็อาจจะเริ่มกัด พอกัดแล้วก็จะเปลี่ยนเป็นตบ ตบเสร็จเหนื่อยแล้วก็จะเบื่อกันไปเองดังนั้นเจิ้งทั่นจึงเห็นภาพที่แมวสองตัวไล่ตบกันในป่าอยู่บ่อยๆ ได้ยินเสียงแมวสองตัวกัดกัน แต่พอผ่านไปสักพักพวกมันก็ผลัดกันเลียขนอีกสนามหญ้าที่อยู่ใต้ต้นไม้มีแมววิ่งเล่นอยู่ทั่ว พวกมันส่งเสียงร้องขึ้นบ้างบางคราว แต่เจิ้งทั่นก็ไม่ได้สนใจเจิ้งทั่นชอบบรรยากาศยามเย็นแบบนี้ ไม่ถูกคนรบกวนท่ามกลางความมืดที่ปกคลุมอยู่ทั่ว ต่อให้แสดงท่าทางที่อาจจะทำให้คนที่มาเห็นนั้นตกใจก็ไม่เป็นไร ทำให้เขาวิ่งเล่นได้อย่างอิสระแมวพวกนั้นวิ่งเล่นอยู่บนสนามหญ้า แต่เจิ้งทั่นวิ่งไปมาอยู่บนต้นไม้ ปีนจากต้นนี้ไปต้นนั้นเหมือนกับลิง สามารถมองเห็นได้แค่เงาเท่านั้นภายใต้แสงจันทร์ ถ้าไม่สังเกตก็ไม่เห็นค ่าคืนที่มืดมิดกับแมวดำเจิ้งทั่นเพิ่มความเร็วให้ฝีเท้า ความรู้สึกปลอดภัยที่ได้ยืนอยู่บนที่สูงกว่ากับการได้มองไปรอบๆ แบบนี้ทำให้เขาไม่อยากจะหยุด เขาปีนไปเรื่อยๆ พอถึงปลายกิ่งต้นนี้ก็กระโดดข้ามไปที่กิ่งของอีกต้นสายลมยามเย็นแบบนี้ ทำให้บางครั้งเขาก็ไปเจอกับใบไม้ที่ร่วงใส่ เขาวิ่งผ่านใบไม้ วิ่งไปข้างหน้าเรื่อยๆ เหมือนกับกำลังวิ่งผ่านสิ่งกีดขวาง จิตใจรู้สึกผ่อนคลาย ทำให้เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างบอกไม่ถูกขณะที่เขาหยุดวิ่งแล้วตั้งสติดูนั้นก็พบว่าเขาอยู่ห่างจากแมวพวกนั้นมามากแล้ว แต่จ่ากับเจ้าอ้วนอีกเดี๋ยวก็คงจะตามมาตรงนี้แมวตัว
