ื่อทั้งหลาย ทางมหาวิทยาลัยก็จะชดเชยให้ตามระดับความรุนแรง ไปๆ มาๆ พื้นที่ที่เกิดเรื่องแบบนี้ได้ถูกเหล่านักศึกษาเรียกกันว่า ‘เส้นทางด็อกเตอร์’ และชื่ออื่นๆ อีกมากมายเนื่องจากเจิ้งทั่นชอบมาแถวๆ นี้ จึงมักจะได้ยินนักศึกษาที่มาพักผ่อนที่นี่หรือไม่ก็พวกพนักงานของมหาวิทยาลัยพูดคุยซุบซิบเรื่องจำพวกนี้อยู่บ่อยๆเมื่อก่อนมหาวิทยาลัยฉู่หัวเคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอยู่ไม่น้อยเนื่องจากบริเวณนี้อยู่ห่างไกล รอบๆ มีบ้านเก่าๆ ที่ถูกทิ้งร้างอยู่เป็นจำนวนมาก ด้วยความที่มีประวัติศาสตร์มายาวนาน ทำให้พื้นที่นี้ไม่อยู่ในแผนก่อสร้างในช่วงแรก ถนนค่อนข้างคดเคี้ยวนอกจากรถก่อสร้างที่ต้องมาแล้ว คนที่ใช้รถส่วนตัวต่างก็ไม่มีใครยอมที่จะผ่านมาทางนี้ไฟข้างทางที่อยู่รอบๆ มักจะถูกทุบให้พังอยู่เสมอ พอซ่อมเสร็จใช้ได้ไม่ถึงอาทิตย์ก็ถูกทุบอีก ไม่รู้ว่าฝีมือใคร ลำโพงกระจายเสียงของมหาวิทยาลัยพอเอามาติดตั้งก็ถูกทุบให้พังอีกเช่นกัน จับมือใครดมไม่ได้ หลักฐานไม่มี ต่อมาทางมหาวิทยาลัยจึงเลิกที่จะสนใจบริเวณนี้แล้ว ทำได้แค่ฝากบรรดาอาจารย์หรือผู้ที่รับผิดชอบนักศึกษาให้ไปเตือนเด็กว่าอย่าไปในที่เปลี่ยวตามลำพัง มีการแจ้งเตือนพื้นที่ที่ควรระวัง และป่าแห่งนี้ก็เป็นหนึ่งในสถานที่แห่งนั้น นี่ก็เป็นสาเหตุที่เจิ้งทั่นไม่ค่อยได้ยินเสียงนักศึกษาหญิงในป่าแห่งนี้เลยจวบจนกระทั่งตอนนี้บางทีนี่อาจเป็นสาเหตุที่ทางมหาวิทยาลัยตัดสินใจรื้อบ้านเก่าที่อยู
