แล้ว ได้ยินมาว่าเพราะช่วงนี้อากาศหนาว เธอจึงพักผ่อนอยู่ในบ้าน อาจารย์ฝูได้เป็นธุระในการช่วยจัดหาห้องให้วันที่ต้องไปถ่ายโฆษณาก็มาถึงอีกแล้ว เสี่ยวกัวมารับที่บ้านพร้อมกับเอานิตยสารมาให้ ซึ่งก็คือนิตยสารที่เขากับเพื่อนร่วมกันทำขึ้นมา โฆษณาหลายชิ้นที่เจิ้งทั่นถ่ายก็ได้ลงในนิตยสารนี้ ได้ข่าวว่าขายดิบขายดีพอตัวเสี่ยวกัวมาถึงบ้านแล้วก็ไม่ได้รีบร้อนจะออกไป เขาเรียกแม่เจียวหย่วนมานั่งที่โซฟา จากนั้นก็เปิดหน้าโฆษณาในนิตยสารให้ท่านดูเป็นโฆษณาแบบเล่าเรื่องด้วยภาพเหมือนที่แล้วๆ มา ครั้งนี้เป็นภาพจากคลิปที่เจิ้งทั่นถ่ายพร้อมกับลูกแมวทั้งห้า ผู้อ่านหลายคนพอซื้อนิตยสารไปแล้วก็มักจะเปิดดูที่หน้าโฆษณานี้ก่อน ครั้งนี้ผลตอบรับไม่เลวเลยทีเดียวแต่ครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อนๆ ตรงที่ หน้าที่อยู่ข้างๆโฆษณาชิ้นนี้มีการใส่รูปขนาดใหญ่ เป็นรูปที่แมวโตสีดำกำลังยกเท้าขึ้นเทียบกับฝ่าเท้าของลูกแมวที่นอนหงายเล่นอยู่ที่พื้นที่ด้านล่างมุมขวาของรูปมีคำโฆษณาที่ศูนย์กลางสัตว์เลี้ยง‘มันเป็นแบบนี้’ ชอบใช้อยู่บ่อยๆ คือ ‘เรารักคุณขนาดนี้ พาเรากลับบ้านด้วยได้ไหม’แม่เจียวหย่วนพอเห็นโฆษณาสองหน้านี้แล้วก็ตัดออกมาเอาไปใส่ในอัลบั้มรูป อีกทั้งยังได้ฝากให้เสี่ยวกัวล้างรูปออกมาเพราะต้องการจะเก็บเอาไว้อันที่จริงเจิ้งทั่นไม่ค่อยพอใจกับรูปที่ทุกคนต่างวิจารณ์ว่าดีด้วยเท่าไร เขารู้สึกว่ารูปนั้นทำให้เขาสูญเสียภาพลักษณ์ที่น่าเกรงขามไปหน่อย
