พอเห็นเจิ้งทั่นอยู่กับลูกแมวได้เป็นอย่างดี ‘เจ้าชาย’ ที่อยู่บนชั้นก็นั่งไม่ติดอีกต่อไป หลังจากเล็งแล้วมันก็กระโดดลงไปในคอกเพียงแต่ว่า พอลูกแมวทั้งห้าเห็น ‘เจ้าชาย’ ก็แสดงท่าทีเหมือนเมื่อก่อน พวกมันโก่งหลังขึ้น พองขน แล้วส่งเสียงร้องออกมา สิ่งเดียวที่แตกต่างออกไปก็คือ พอมีเจิ้งทั่นอยู่ด้วย ลูกแมวทั้งห้าก็ดูเหมือนจะฮึกเหิมมากกว่าเดิม มีพวกมันอยู่ข้างๆ เจิ้งทั่นจะขยับตัวก็ลำบาก‘เจ้าชาย’ ก้าวขึ้นหน้าสองก้าว ลูกแมวยิ่งโก่งหลังมากกว่าเดิม พวกมันผลัดกันร้องออกมา แล้วก็ขยับเข้าไปใกล้เจิ้งทั่นขึ้นเรื่อยๆตอนนี้เขารู้สึกรำคาญมาก ลูกแมวห้าตัวนี้จะขยับเข้ามาใกล้เขาขนาดนี้ทำไม เขารู้สึกอึดอัด แต่ก็กลัวว่าถ้าขยับตัวมากไปจะไปเตะโดนหรือทับเจ้าพวกนี้เข้า ดังนั้นถึงเขาจะรู้สึกรำคาญแต่ตัวก็แข็งทื่อไปหมด ยิ่งเจ้าชายขยับเข้ามาใกล้ เขาก็ยิ่งรำคาญมากขึ้นเจิ้งทั่นเชิ่ดใบหูขึ้น เขามองเจ้าแมวอเมริกันช็อตแฮร์ที่กำลังเดินเข้ามาด้วยสายตาที่กดดัน อยากมีเรื่องกับพี่ก็เข้ามา!เสี่ยวกัวทื่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ ส่งเสียงเรียกแมวของตัวเองเบาๆ ดูท่าแมวของเขาจะถ่ายโฆษณาตัวนี้ไม่ได้แล้วจริงๆ ลูกแมวพวกนั้นไม่ไว้หน้าแมวของเขาเลยพอได้ยินเสียงเจ้านาย ‘เจ้าชาย’ ก็ค่อยๆ ถอยห่าง จากนั้นก็กระโดดออกนอกคอก วิ่งไปหาความอบอุ่นจากเสี่ยวกัวพอเห็น ‘ศัตรู’ ไปแล้ว ความกลัวของบรรดาลูกแมวก็หายไป พวกมันกลับมาเล่นอยู่รอบตัวเจิ้งทั่นต่อ เจิ้งทั่น
