เป็นครั้งแรก“แมวเธอ…ดูท่าทางโหดนะ” เสี่ยวกัวพูด เขาไม่ได้เอามือไปลูบ พอได้เห็นแมวมาเยอะ เขาก็สามารถเดาอารมณ์ของแมวได้จากสายตาของพวกมัน เขารู้สึกว่าอย่าเพิ่งไปแตะต้องแมวตัวนี้เลยจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นอาจได้รอยข่วนรอยฟันเป็นของแถมแมวตัวนั้นนอนหมอบลงนิ่งๆ นอกจากสายตาที่เปลี่ยนไปตอนเสี่ยวกัวเข้าใกล้แล้วก็ไม่มีอะไรที่ดูผิดปกติเสี่ยวกัวมองดูแมวตัวนี้สักพักก็พูดขึ้น “ทำไมเธอถึงคิดว่ามันป่วยล่ะ?”“ช่วงนี้มันชอบเอาแต่นอนไม่ขยับไปไหน ทั้งที่ก่อนหน้านี้ชอบออกไปเล่นนอกบ้าน ตอนอยู่บ้านพอไปเล่นด้วยมันก็ไม่เล่นถึงเมื่อก่อนมันจะไม่ค่อยชอบเล่นอยู่แล้ว แต่ก็พอจะมีปฏิกิริยาตอบสนองอยู่บ้าง ตอนนี้มันไม่สนพวกของเล่นเลย เป็นมาสักพักแล้วล่ะ มันชอบอยู่นิ่งๆ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ข้างบ้านฉันบอกว่ามันอาจจะป่วย…กัวเสี่ยวหมิง มันป่วยหนักเลยใช่ไหม?” เยี่ยนจื่อพูดอย่างเป็นกังวลเสี่ยวกัวคิดสักพักแล้วถามต่อ “ปริมาณอาหารที่กินเปลี่ยนไปไหม?”“ดูจะกินเยอะขึ้นนะ”เสี่ยวกัวพยักหน้า แล้วพูดต่อ “ไม่มีอะไรหรอก ไม่ต้องกังวล ‘หลี่หยวนป้า’ ของเธอน่ะแค่ท้อง”“……” เจิ้งทั่นนิ่งอึ้ง ทำไมฟังดูแล้วชวนขนลุกชอบกล!เยี่ยนจื่อพอได้ฟังก็มีปฏิกิริยาที่เล่นใหญ่มาก ทำสีหน้าเหมือนเจอสัตว์ประหลาด “เป็นไปไม่ได้ ‘หลี่หยวนป้า’ ของฉันจะท้องได้ยังไง ในเมื่อมันเป็นแมวตัวผู้!”เสี่ยวกัวมองบนใส่เยี่ยนจื่อ เขาชี้ไปที่แมวที่นอนขดอยู่ในกระเป๋า “ไม่ต้องดูอย่าง
