อื่นเลยนะ ดูแค่สีขนก็รู้แล้ว แมวสามสีส่วนมากจะเป็นแมวตัวเมีย สาเหตุที่ขนของมันเป็นสีนี้ก็เพราะโครโมโซม X ที่ไม่ทำงาน ถ้าโครโมโซม X ที่ไม่ทำงานเป็นยีนด้อยขนก็จะเป็นสีดำ แต่ถ้าโครโมโซม X ที่ไม่ทำงานเป็นยีนเด่นขนก็จะเป็นสีเหลือง โครโมโซม X ที่ว่านี้จะเป็นแบบสุ่มดังนั้นสีขนจึงไปขึ้นในแต่ละที่แตกต่างกันออกไป ทำให้สีขนของแมวเกิดการผสมผสานจนออกมาเป็นลาย เหลืองบ้าง ดำบ้าง จนถูกเรียกว่าแมวสามสี”เยี่ยนจื่อพอฟังเสี่ยวกัวพูดจบก็ทำหน้างงๆ “ฉันเรียนด้านคอม ไม่ใช่พันธุกรรมนะ”เยี่ยนจื่อกับเสี่ยวกัวเป็นเพื่อนกันสมัยมัธยมปลาย พอเข้ามหาวิทยาลัยก็เลือกเรียนกันคนละด้าน“คนรอบตัวเธอไม่มีใครบอกเลยเหรอว่าแมวเธอเป็นแมวตัวเมียน่ะ?” เสี่ยวกัวไม่เข้าใจจริงๆ ที่พักของเยี่ยนจื่ออยู่ในเขตที่อยู่อาศัยที่ค่อนข้างเก่า เพื่อนบ้านต่างก็รู้จักมักคุ้นกันดี คงจะต้องได้มีการพูดคุยเรื่องนี้กันบ้างล่ะ คนหนึ่งมองไม่บอก แล้วคนอื่นๆ จะไม่รู้เลยเหรอ?“ฉัน…ไม่ค่อยได้ออกไปไหน เพื่อนบ้านฉันบอกว่ามันเป็นแมวตัวผู้ ฉันถึงได้ตั้งชื่อมันว่า ‘หลี่หยวนป้า’ ไง” เยี่ยนจื่อรู้สึกผิดเล็กน้อยเยี่ยนจื่อมีชื่อจริงว่าหลี่เยี่ยน ซึ่งเป็นชื่อธรรมดาๆ เธอเองก็ไม่ใช่คนชอบแต่งตัว ตั้งแต่เล็กจนโตมักจะถูกมองข้ามจากเพื่อนๆแมวที่เลี้ยงเดิมทีเป็นแมวเร่ร่อน พอเธอไปเห็นเข้าก็เก็บเอามาเลี้ยง“เพื่อนบ้านเธอ คนที่ชอบหวีผมแสกกลาง ใส่รองเท้าหนังสีเจ็บๆ นั่นน่ะเหรอ”
