“ใช่ เขานั่นแหละ!” เยี่ยนจื่อพยักหน้าเสี่ยวกัวทำเสียง ‘หึ’ ออกมา “อาทิตย์ก่อนนายนั่นเอาแมวมาจะให้ตัดไข่ทำหมันให้ แต่แมวเขาเป็นแมวตัวเมีย เอาไข่ที่ไหนมาตัดเล่า! เขาคงคิดว่าแมวแยกเพศง่ายเหมือนหมามั้ง”พอรู้ว่าแมวตัวเองท้อง เยี่ยนจื่อก็สอบถามว่ามีเรื่องอะไรต้องระวังไหม เสี่ยวกัวก็ค่อยๆ อธิบายให้ฟัง“ในช่วงที่มันท้อง ควรระวังเรื่องการให้ยากับพวกสารเคมีโดยเฉพาะพวกสารกลิซิโอฟูลวินที่ใช้ในการรักษาเชื้อรา ระวังเรื่องปริมาณอาหาร คุณภาพอะไรพวกนี้…”เยี่ยนจื่ออัดเสียงที่เสี่ยวกัวพูดไว้ด้วยเครื่องอัดเสียง“ก็ประมาณนี้แหละ เธอก็ไปลองหาข้อมูลดูนะ ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามฉันได้ จะเข้าไปโพสต์ถามหรือส่งอีเมลมาก็ได้ช่วงนี้ฉันอาจจะยุ่งหน่อย ไว้ว่างๆ จะตอบให้”“โอเค ขอบคุณมากนะ! เอ๊ะ นั่นลูกแมวเหรอ?” สายตาของเยี่ยนจื่อเหลือบไปเห็นก้อนขนๆ ที่มุมหนึ่ง“อืม ลูกแมวอายุหกสัปดาห์ ขอยืมมาถ่ายโฆษณาน่ะ ตอนนี้เหนื่อยจนหลับไปแล้ว”“โฆษณาเหรอ? โฆษณาลูกแมวนั่นน่ะเหรอ ขอฉันดูหน่อยได้ไหม?”เสี่ยวกัวคิดสักพักก็ไม่ปฏิเสธ เขาเดินไปเอารูปที่ยังไม่ได้ตกแต่งมาให้เยี่ยนจื่อดู“น่ารักจัง” เยี่ยนจื่อชม จากนั้นก็ชี้ไปที่เจิ้งทั่นที่พอกินอิ่มก็ปีนขึ้นไปบนชั้นนอนพักผ่อน แล้วหันมาถามเสี่ยวกัว “เป็นลูกของแมวตัวนั้นเหรอ?”“ไม่ใช่ แม่ของลูกแมวพวกนี้เป็นพันธุ์ขนสั้น พ่อเป็นแมวไซบีเรียน เรื่องนี้ดูจากขนของลูกแมวก็รู้ได้เหมือนกัน” เสี่ยวกัวอธิบาย“แ
