ีฬาหญิงทั่วไป นักโทษคนนี้ดูจะเป็นแบบนั้น นายนี่โชคดีนะ ทำคดียังมีโอกาสได้เจออะไรแบบนี้ที่น้อยคนจะได้เจอ”เพื่อนทั้งสองคนนั่งสูบบุหรี่อยู่ข้างๆ กัน พลางคุยกันไปด้วยพวกเขาได้โทรศัพท์ไปแจ้งแล้ว เดี๋ยวจะมีคนมารับช่วงต่อ ดังนั้นพวกเขาจึงแค่รออยู่ตรงนี้พอพอได้ฟังเว่ยเหลิงพูดแบบนั้น เหอเทาก็ยิ้มพลางส่ายหน้า“ซวยต่างหาก! จริงสิ ทำไมอยู่ๆ นายก็เอาแมวตัวนั้นมาด้วยล่ะ?”“อาจารย์เคยบอกว่าแมวจะนำโชคมาให้ ตอนที่ลังเลไม่รู้จะลงมือยังไง การพาแมวมาด้วยจะทำให้เกิดผลอย่างที่ไม่คาดคิดมาก่อน ฉันก็เลยลองพามา” เว่ยเหลิงตอบเหอเทาเบ้ปาก เขายังคงไม่ค่อยยอมรับแนวคิดของอาจารย์เท่าไหร่ แต่ครั้งนี้แมวตัวนั้นก็ได้ช่วยเหลือเขาไว้จริงๆ“ฉันติดหนี้บุญคุณแมวตัวนั้น ไม่อยากจะยอมรับเลยจริงๆ!”“ไม่เป็นไร นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ติดหนี้บุญคุณแมวซะหน่อยนายก็รู้นี่”“ไอ้เวร!”หลังจากเงียบสักพักเหอเทาก็ถามขึ้น “อาทิตย์ก่อนนายบอกว่าเริ่มมีความคิดอยากจะทำงานแล้วนี่ จะไปไหนล่ะ ไปทำงานอะไร?”“ยาม”“หะ…แค่กๆ…..แค่กๆ” เหอเทาตกใจจนสำลักควัน ไอจนปอดแทบหลุดออกมา“ตำรวจไม่เป็น งานบริษัทไม่เอา จะไปเป็นยามเนี่ยนะ!สมองนายมีแต่ขี้แมวเหรอ?” เหอเทาที่อาการดีขึ้นแล้วแทบจะตะโกนออกมา“นี่ฉันคิดทบทวนมาอย่างดีแล้วนะ”“ก่อนที่จะคิดเอาหัวไปกระแทกกับอะไรมาเหรอไง!”“ฉันมีสติดี อีกอย่างฉันก็บอกกับอาจารย์แล้วด้วย”“…แล้วอาจารย์ว่าไง?”“อาจารย์บอกว่า ‘อ้อ’ แต่พอพูดจบฉั
