เว่ยเหลิงตื่นนอนเวลาหกโมงเช้า เขาต้มน ้าร้อนทิ้งไว้ให้เด็กทั้งสองคนใช้ล้างหน้าเว่ยเหลิงไม่ได้เติบโตที่เมืองฉู่หัว แต่เพราะมีเพื่อนอยู่ที่เมืองฉู่หัวเขาถึงได้เลือกมาที่เมืองนี้หลังออกจากหน่วย หลังจากใช้ชีวิตที่นี่ไปได้สักพัก สิ่งที่อยู่ในความทรงจำของเขามากที่สุดเกี่ยวกับเมืองนี้ก็คือ อากาศหากใช้คำพูดในแบบของเว่ยเหลิงก็คือ ‘อากาศที่นี่มันป่วยควรรักษา’อุณหภูมิของเมืองฉู่หัวมักจะทำให้ผู้คนรู้สึกเหนื่อยหน่ายเมื่อวานอุณหภูมิ 30 องศา วันนี้อาจลดลงไปเหลือ 10 องศาเลยก็มีแต่ก็อาจเป็นเพราะอุณหภูมิที่ไม่แน่นอนนี้ ทำให้ในมหาวิทยาลัยยังคงมีใบไม้สีเขียวหลงเหลืออยู่มาก ใบที่แห้งเ**่่ยวแล้วก็ร่วงหล่นลงมา แต่ระหว่างใบไม้แห้งกับใบไม้สีเขียว คนก็มักจะสะดุดตากับใบไม้สีเขียวมากกว่า อาจเป็นเพราะดูแล้วสบายตากว่าเว่ยเหลิงไม่ได้นอนเลยทั้งคืน เขานั่งดูเอกสารจนเวลาล่วงเลยไปดึกมาก พอกำลังหรี่ตาจะหลับ พ่อเจียวหย่วนก็โทรศัพท์มาบอกว่าอุณหภูมิจะลดลง ให้ช่วยไปดูเด็กๆ ทั้งสองคนให้หน่อย หลังจากจัดการเรียบร้อยแล้วเขาก็ตาสว่างทันที จึงเล่นเกมเรียงไพ่อย่างเซ็งๆ จากไพ่สองสำรับความยากระดับกลาง เล่นไปจนถึงไพ่สี่สำรับความยากระดับสูง จากนั้นก็เปลี่ยนไปเล่นเกมหาระเบิดแบบจำกัดเวลา เขาทำลายสถิติไปเรื่อยๆ จนถึงเช้าถึงแม้ว่าจะไม่ได้นอนทั้งคืน แต่ตอนเช้าเว่ยเหลิงก็ยังดูสดชื่น เวลายังเช้ามาก เขาจึงเตรียมจะไปวิ่งข้างนอก ขากลับจะได้แ