ครั้ง ทำให้มองเห็นบางจุดที่อาจจะมองข้ามไป นี่เป็นความเคยชินของพ่อเจียวหย่วนเจิ้งทั่นเอาหนังสือพันธุศาสตร์ออกมา สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้ก็คือหาข้อมูลที่ต้องการจากในเนื้อหาบทเรียนที่พ่อเจียวหย่วนยังไม่ได้สอนเขาไม่แน่ใจว่าสิ่งที่วันนั้นพ่อเจียวหย่วนพูดที่โรงพยาบาลจะใช่เนื้อหาที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้หรือไม่ เขาจะลองเสี่ยงดวงดู ถ้าเล่มนี้ไม่มีค่อยไปหาเล่มอื่นสำหรับแมวแล้วการพลิกหน้าหนังสือไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เจิ้งทั่นชินแล้ว พลิกบ่อยๆ ก็จะชำนาญ ขณะที่เขากำลังพลิกหนังสือนั้น หูก็ได้ยินเสียงบางอย่างจากรอบๆ ตัว ถ้าเว่ยเหลิงออกมาแล้วเขาก็จะเลิกเปิดหนังสือ อย่างไรเสียการที่แมวมานั่งพลิกหนังสือเฉพาะทางแบบนี้ก็คงทำให้คนที่เห็นตกใจอยู่ไม่น้อย ต่อให้เขาอ่านไม่รู้เรื่องก็ตาม แต่ในสายตาคนอื่นมันก็ดูไม่ปกติที่โชคดีก็คือ เจิ้งทั่นหาข้อมูลที่ตัวเองต้องการเจอไวมากมิน่าล่ะวันนั้นพ่อเจียวหย่วนถึงได้พูดเรื่องการเจริญเติบโตของคนดูจากระยะเวลาแล้ว อาทิตย์หน้าเขาคงจะสอนเรื่องนี้พอดี เป็นการซ้อมสอนไปในตัวขณะที่เว่ยเหลิงเข้ามาหยิบเอกสารในห้องนอนก็เห็นแมวดำนั่งอยู่ข้างๆ คอมพิวเตอร์กำลังแตะที่คั่นหนังสือ“อย่าแตะไอ้นั่นนะ นั่นเป็นบันทึกของพ่อเจียวหย่วน”เพราะเจิ้งทั่นเอาที่คั่นหนังสือเลื่อนออกมาเยอะแล้ว เว่ยเหลิงจึงหยิบหนังสือพันธุศาสตร์ออกมาแล้วจับที่คั่นหนังสือให้อยู่ในตำแหน่งที่ดี ขณะที่เว่ยเหลิงกำลังจะปิดหนังสือ
