่าเดิมแต่มืออีกข้างล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของเด็กหนุ่มสักพักเว่ยเหลิงก็ล้วงเจอกระเป๋าเงินของเด็กหนุ่ม ในนั้นไม่มีพวกบัตรประจำตัวอะไรเลย แต่มีเงินอยู่หนึ่งพัน เขาเอาเงินหนึ่งพันนั้นมาใส่ในกระเป๋าตัวเองพลางมองอย่างรังเกียจ จากนั้นก็เอากระเป๋าเงินยัดเก็บที่เดิมนอกจากกระเป๋าเงินแล้วยังมีอุปกรณ์สำหรับไขกุญแจด้วยสีหน้ารังเกียจของเว่ยเหลิงยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น แต่ก็เอามันมาวางไว้ที่เท้าของตัวเองจากนั้นเว่ยเหลิงก็ล้วงได้ขวดพลาสติคเล็กๆ สีขาว เขาเปิดฝาออกดู ในนั้นมียาแต่มีสำลีอุดไว้อยู่เจิ้งทั่นเคยได้ยินพ่อเจียวหย่วนบอกว่า ถ้าเป็นยาที่เพิ่งซื้อมาใหม่ ในขวดจะมีสำลีอุดอยู่ หลังจากเปิดขวดแล้วให้เอาสำลีทิ้งไปเลย ตอนที่ยาพวกนี้ถูกขนส่งออกจากโรงงานการที่ใส่สำลีไว้ในขวดก็เพื่อป้องกันการกระแทกของเม็ดยา ในขณะเดียวกันก็ช่วยดูดซับความชื้นในอากาศ ป้องกันไม่ให้ยาได้รับความชื้น แต่หลังจากที่เปิดขวดแล้วถ้าไม่เอาสำลีทิ้ง สำลีจะดูดซับความชื้นต่อกลายเป็นยาจะได้รับความชื้นได้ง่ายขึ้น ทำให้คุณภาพเปลี่ยนเจิ้งทั่นไม่แน่ใจว่าเด็กหนุ่มที่ถูกเตะลงไปกองกับพื้นนั้นจะรู้เรื่องต้องทิ้งสำลีดูดซับความชื้นทันทีหลังเปิดขวดหรือไม่ แต่เขารู้สึกได้ว่าการที่เด็กหนุ่มยังเอาสำลีไว้ในขวดนั้น เป็นไปได้ว่าเพื่อป้องกันเวลาเขาย่องไปขโมยของแล้วยาที่อยู่ในขวดเกิดการกระแทก ดูจากที่เว่ยเหลิงหยิบสำลีออกมาแล้ว ถ้าสำลีพวกนั้นมีมาตั้งแต่ซื