ลเพิ่งมาเปลี่ยนยาให้แม่เจียวหย่วนได้ไม่นาน ดังนั้นจึงจะไม่มีคนมารบกวนไปสักพักพอฟังคำพูดของชิวเซี่ยงหยางแล้ว เจิ้งทั่นก็นั่งคิด มันก็จริงนะ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับแต่ละตึกแต่กลับมีคีย์การ์ดเข้าตึก แม้แต่คีย์การ์ดของตึกที่พักบุคลากรฝั่งตะวันตกก็ยังมี หลังเกิดเรื่องครั้งนี้ก็ไม่รู้ว่าทางมหาวิทยาลัยจะใช้มาตรการไหนมาป้องกันเหตุในลักษณะนี้อีก ต่อให้เปลี่ยนระบบคีย์การ์ดเข้าตึกใหม่ เขาให้พ่อเจียวหย่วนทำบัตรอันใหม่ให้ก็ได้แล้ว เรื่องนี้เขาไม่กังวล“อ้อ พี่เจียว ได้ยินมาว่าโจรนั่นยังไม่ทันจะได้เข้าบ้านพี่ก็ถูกแมวข่วนหน้าแล้ว มันยังคิดว่ามีคนอยู่บ้านเลย วิ่งหนีแทบไม่ทันขนาดเพื่อนที่พามาด้วยยังทิ้งเลย แต่ดูท่าจะรีบหนีไปหน่อย ตอนเลี้ยวถึงได้สะดุดล้มเข้าไปในสวนดอกไม้ หัวไปกระแทกกับขอบกระถางปูนซีเมนต์จนหัวแตก ซ ้ายังถูกหมาบูลเทอร์เรียของคุณตาเหยียนกัดเนื้อหลุด ครั้งนี้หมาของคุณตาโด่งดังข้ามคืนเลยครับ พี่ไม่เห็นตอน…”หลังจากพ่อเจียวหย่วนฟังชิวเซี่ยงหยางเล่าเรื่องจบก็หันไปมองเจิ้งทั่นที่กำลังนั่งหรี่ตาอยู่บนเครื่องนอน เจิ้งทั่นทำท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาว บางครั้งก็ไม่เห็นจะต้องโอ้อวดตัวเองพวกเขาต่างก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ทำให้บรรยากาศดูดีขึ้นกว่าเมื่อวาน แม่เจียวหย่วนก็ดูไม่ได้ร้อนใจเหมือนตอนที่เพิ่งได้ยินเรื่องเมื่อคืนแล้วชิวเซี่ยงหยางบอกว่าช่วงนี้จะช่วยดูแลเด็กทั้งสองให้ แต่ถูกพ่อเจียวหย่วนปฏ
