เจิ้งทั่นนั่งรออยู่ที่ประตู พอไม่เห็นมีคนมาสักทีเขาก็เริ่มหงุดหงิดจนเกาประตู และแน่นอนว่าไม่ใช่ประตูบ้านของครอบครัวเจียว แต่เป็นประตูของบ้านชิวเซี่ยงหยางที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ประตูไม้ที่กั้นด้วยประตูลูกกรงเหล็กอีกชั้นหนึ่งแต่ชิวเซี่ยงหยางใส่หูฟังเล่นเกมอยู่จึงไม่ได้ยิน กว่าเขาจะรู้สึกตัว ประตูบ้านตัวเองก็เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนแล้วเจิ้งทั่นรออยู่เกือบหนึ่งชั่วโมงก็เห็นอี้ซินมาด้วยสภาพเหงื่อท่วมตัวตอนที่อี้ซินรับสายของเถ้าแก่เจียวเขากำลังวุ่นอยู่กับการทดลอง เถ้าแก่เจียวบอกให้เขาพอเสร็จงานแล้วไปรับแมวที่บ้านให้หน่อย เขามีประสบการณ์ดูแลแมวให้เถ้าแก่มาแล้วครั้งหนึ่งจึงรู้ว่าแมวตัวนี้นิสัยเอาเรื่องอยู่ พอเสร็จงานปุ๊บเขาก็ออกมาทันทีขนาดน ้ายังไม่ได้ดื่มเลยสักอึก พอโยนเสื้อกาวน์ทิ้ง ปิดก๊อกน ้า ก็รีบขี่จักรยานมือสองที่เพิ่งซื้อมาไปยังที่พักบุคลากรฝั่งตะวันออกพอถึงบ้านของครอบครัวเจียวที่อยู่ชั้นห้า อี้ซินก็เห็นแมวดำเต็มไปรังสีอำมหิตตามที่คิดไว้ อีกทั้งยังมีเสียงเกาประตูลอยมาด้วยอี้ซินมองไปที่ประตู แล้วหันกลับมามองสายตาของแมวดำตัวนี้ เขารีบอธิบายถึงสาเหตุที่มาช้าทันที อีกทั้งยังย ้าด้วยว่าเถ้าแก่เจียวเองก็เข้าใจถึงสาเหตุที่มาช้าเจิ้งทั่นไม่ได้ฟังอี้ซินพูดพล่าม เขาวิ่งกลับไปที่ห้องรับแขกแล้วโยนถุงที่พ่อเจียวหย่วนใช้เวลาพาเขาไปที่คณะออกมาอี้ซินไม่ได้ตกใจถึงท่าทางของเจิ้งทั่นเท่าไร เพราะครั้งแรกที่ม
