่พ่อเจียวหย่วนรับสายของเจิ้งทั่น แม่เจียวหย่วนเพิ่งผ่าตัดเสร็จไม่นาน เพียงแต่ว่าเขายังรู้สึกตกใจอยู่ ภาพตอนที่เขามาถึงยังติดตา ขณะที่พูดสายด้วยน ้าเสียงจึงแหบพร่า แต่ตอนนี้เขากลับคืนสู่สภาพเดิมเหมือนตอนปกติแล้วส่วนเจียวหย่วนกับกู้โยวจื่อ พ่อเจียวหย่วนให้ไปรับมาจากโรงเรียน เพราะกลัวว่าหากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน อย่างน้อยก็ให้ได้เห็นหน้าลูกก่อนก็ยังดีหากเทียบกับคนอื่นแล้วอาการของแม่เจียวหย่วนไม่หนักเท่าไร หลังจากผ่าตัดเสร็จก็ถูกส่งไปยังห้องพักฟื้นทั่วไป เพราะห้องไอซียูเต็มแล้ว อันที่จริง ‘ห้องพักฟื้นทั่วไป’ ที่ว่านี้ก็ไม่ได้ดูจะธรรมดาเท่าไร ทางโรงพยาบาลมีห้องพักฟื้นสำหรับบุคลากรโรงเรียนโดยเฉพาะอยู่หนึ่งชั้น แม่เจียวหย่วนจึงได้มาพักในห้องนี้สิ่งที่แตกต่างจากห้องพักฟื้นทั่วไปก็คือ ห้องพักนี้มีสี่เตียงถูกกั้นเป็นห้องเล็กๆ ส่วนตัว ถึงแม้ว่าถ้าพูดเสียงดังหน่อยคนอื่นก็จะได้ยิน แต่ก็ดีกว่าต้องแออัดอยู่ด้วยกัน ห้องพักฟื้นข้างๆ ไม่มีที่กั้นแบ่งห้อง แล้วแต่ญาติผู้ป่วยจะเลือก โดยส่วนมากถ้าเป็นผู้ป่วยที่เพิ่งผ่าตัดเสร็จจะถูกส่งมาห้องที่มีที่กั้นห้องเล็กๆ นี้มีเนื้อที่ไม่ถึงสิบตารางเมตร ยืนกันไม่กี่คนก็เต็มแล้วแม่เจียวหย่วนที่นอนอยู่บนเตียงยังไม่ฟื้น แต่หลังจากที่ได้ทราบอาการของท่านว่าปลอดภัย สมาชิกทุกคนก็เบาใจลงเจียวหย่วนกับกู้โยวจื่อนั่งอยู่ที่เก้าอี้ยาวตรงริมทางเดินนอกห้อง กู้โยวจื่อร้องไห้จนตา
