ทั้งสองก็ตื่นนอน ดูมีชีวิตชีวาขึ้นสิ่งแรกที่เจียวหย่วนทำหลังจากตื่นนอนคือ เดินไปที่ตู้เย็นแล้วค้นหา ‘ของโปรด’“โอ้ ชิท!”(Oh Shit)เสียงสบถของเจียวหย่วน ทำให้แม่ของเขาที่กำลังยกอาหารออกมาได้ยินพอดี หลังจากวางอาหารแล้วก็เดินไปบิดหูเจียวหย่วน “พูดคำหยาบอีกแล้ว หักค่าขนมหนึ่งหยวน!”“อ๊า ไม่เอานะ ผมแค่พูดออกไปตามอารมณ์เท่านั้นเอง มันพูดออกมาเอง” เจียวหย่วนเอามือถูหูที่โดนบิดพลางพูดไม่ว่าเจียวหย่วนจะอธิบายอย่างไร เงินค่าขนมก็ถูกหักไปแล้วหนึ่งหยวน เจิ้งทั่นมองเจียวหย่วนที่กินข้าวอย่างไม่สบอารมณ์แล้วก็คิดว่า พรุ่งนี้เจ้าสามคนนั้นได้ถูกคิดบัญชีแน่เจ็ดวันแห่งความเงียบเหงาผ่านไปแล้ว ตอนนี้บรรยากาศในครอบครัวเจียวก็กลับมาสดใสอีกครั้งหลังอาหารเย็น เด็กทั้งสองดูทีวีสักพักก็แยกย้ายกลับห้องของตัวเองไปทบทวนบทเรียน หนึ่งสัปดาห์ที่ไม่ได้ไปโรงเรียนทำให้ต้องอ่านเพิ่มเติม สิ่งเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องรอให้พ่อกับแม่เตือน เด็กทั้งสองก็ลงมือทำด้วยตนเองหลังจากที่แม่เจียวหย่วนเก็บชามกับตะเกียบไปล้างเสร็จแล้วก็ออกไปหาเพื่อนข้างนอก แม่เจียวหย่วนทำงานเป็นครูสอนภาษาอังกฤษระดับชั้นมอต้นที่บริเวณใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัยฉู่หัวช่วงที่ไม่อยู่นี้ได้ไหว้วานให้คนอื่นมาสอนแทน พอกลับมาจึงอยากจะไปแสดงความขอบคุณ ซึ่งคนที่ไหว้วานนี้ก็อาศัยอยู่ในที่พักบุคลากรเช่นกัน อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล ความสัมพันธ์ก็ไม่เลว จึงซื้อผลไม้ไปฝากส่วนพ่อเจียวหย่ว
