กล” เว่ยเหลิงสรุป เมื่อครู่ที่เขาเห็นคงเป็นความสามารถแค่ด้านเดียว เขาเชื่อว่าแมวอ้วนตัวนั้นยังมีความสามารถอีกมาก ถึงแม้ว่าตอนมาแถวนี้จะไม่ค่อยเห็นมันขยับตัวเท่าไร บวกกับที่ถึงแม้มันจะอ้วนแต่แรงกระโดดก็ไม่แพ้แมวตัวอื่น ทำให้มันดูพิเศษกว่าแมวตัวไหนๆ“การปฏิวัติยังไม่สำเร็จ พวกเราต้องขยันกันต่อไป!” พูดจบเว่ยเหลิงก็วิ่งออกไป แต่ไม่ได้วิ่งในมหาวิทยาลัยต่อแบบวันก่อนๆเขาออกไปวิ่งด้านนอก เพื่อที่จะไปหาเพื่อนเก่าแล้วเล่าเรื่องราวที่เห็นในวันนี้ให้ฟังตอนนี้เจิ้งทั่นเริ่มมีแรงกลับมาแล้ว เขาปีนขึ้นไปบนต้นไม้ที่อยู่ในสนามหญ้า รอเวลากลับบ้านไปกินข้าวกลางวันในขณะเดียวกันพ่อเจียวหย่วนที่กำลังกลับบ้านเพื่อคัดลอกเอกสารก็ทันเห็นภาพที่เว่ยเหลิงทำความเคารพรถคันหนึ่ง อี้ซินเล่าให้ฟังว่าตอนเช้าแมวของเขาจะตามคนๆ หนึ่งออกไปวิ่ง คุณยายจ๋ายก็เคยเล่าให้ฟัง ขณะที่กำลังจะเข้าไปสืบเกี่ยวกับเว่ยเหลิงอยู่นั้นก็มาเห็นภาพตรงหน้าพอดีรู้จักกันก็ดีแล้วหลังจากที่กลับบ้านคัดลอกเอกสารเสร็จพ่อเจียวหย่วนก็ไปบ้านของเจ้าอ้วนที่อยู่ชั้นหนึ่ง ผ่านไปสิบนาทีก็ออกมาวันนั้นขณะที่สองสามีภรรยาแซ่เจียวกำลังพูดคุยเรื่องเจิ้งทั่นอยู่นั้น พ่อเจียวหย่วนก็พูดขึ้น “วางใจเถอะ ถึงแม้เราจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคนที่ชื่อเว่ยเหลิงมากเท่าไร แต่ดูก็น่าจะไว้ใจได้ ปล่อยให้เจิ้งทั่นไปฝึกกับเขานั่นแหละ อีกหน่อยจะได้ไม่ลำบากเวลาไปข้างนอก”
