เสี่ยวฮวา’ ที่สุดแสนจะอ่อนหวานเอิ่ม…ส่วนตึกที่คุณตาเหยียนอาศัยอยู่มีครอบครัวหนึ่งถูกโจรยกเค้า คุณตาอาศัยอยู่ชั้นสอง ไม่มีของอะไรหายไป แต่ก็ยังไม่วางใจจึงโทรไปขอความคิดเห็นลูกสาวที่อยู่ต่างประเทศ เงื่อนไขของคุณตาเหยียนแตกต่างจากคุณตาหลี่ เขาบอกกับลูกสาวว่า “ไม่ต่องตัวใหญ่มาก แค่กัดคนได้ก็พอ”แน่นอนว่า ‘กัดคน’ ที่ว่า ไม่ใช่กัดคนที่พักอาศัย แต่หมายถึงพอในบ้านมีโจรเข้ามาหรือพบเห็นบุคคลอันตรายตามทางก็สามารถช่วยปกป้องได้ ไม่เหมือนสุนัขบางตัวที่ดูเหมือนดุดัน แต่พอมีโจรขึ้นบ้านกลับไม่ส่งเสียงเห่าเลยสักนิดสุดท้ายลูกสาวของคุณตาก็ได้วานให้เพื่อนไปจัดการหาสุนัขพันธุ์บูลเทอร์เรียมาให้ ซึ่งก็คือตัวที่เจิ้งทั่นบอกว่าหน้าตาประหลาดนั่นเอง สีขนของมันนอกจากตรงตาที่มีวงสีดำแล้ว ตรงอื่นก็มีสีขาวหมด เหมือนโดนใครต่อยมา ดวงตาเล็กๆ บวกกับองค์ประกอบของทั้งหน้าทำให้เจิ้งทั่นรู้สึกว่ามันดูทึ่มๆคุณตาเหยียนตั้งชื่อให้กับบูลเทอร์เรียตัวนี้ว่า ‘จ้วงจ้วง’ ได้ยินมาว่าสุนัขพันธุ์บูลเทอร์เรียค่อนข้างดุกับสัตว์ตัวอื่น คุณตาจึงอยากให้มันทำความคุ้นเคยกับสัตว์ตัวอื่นๆ ก่อนในช่วงที่มันยังเด็ก ต่อให้พอมันโตขึ้นแล้วมีนิสัยดุก็คงไม่ทำร้าย ‘สมาชิกในพื้นที่เดียวกัน’เจิ้งทั่นมองบูลเทอร์เรียตัวนี้แล้วก็รู้สึกว่ามันดูจะชอบงับหูแมวคล้ายกับเจ้านกแก้วตัวแสบนั่น อีกทั้งยังดูชอบมากเป็นพิเศษด้วย เอาแต่เล่นงับไม่หยุด ต่อไปคงเป็นตัวก่อกวน
