อันดับหนึ่ง เมื่อเทียบกันแล้ว ถึงแม้ว่าเสี่ยวฮวาจะเป็นลูกสุนัขที่ขนาดตัวใหญ่กว่าอาหวงและจ้วงจ้วง แต่มันก็ดูนิ่งกว่ามาก พอส่งเสียงร้องขึ้นมาหน่อย อาหวงก้มลงไปเลียมันก็หลับไปเลยตอนนี้ทั้งสามตัวดูอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข ไม่รู้ว่าพอหมาทั้งสองตัวโตขึ้นจะเป็นอย่างไรต่อไปไม่ว่าจะอย่างไร เจิ้งทั่นก็รู้สึกว่าความสงบสุขของที่พักบุคลากรโซนตะวันออกดูจะมีเค้าว่าจะค่อยๆ หายไปตอนเที่ยงเจิ้งทั่นกลับบ้านไปหาอะไรกิน อี้ซินเอาข้าวมาให้กล่องหนึ่ง ตอนที่เจิ้งทั่นไปกินมันเริ่มเย็นชืดแล้ว แต่เขาก็ต้องกินมันลงไปอี้ซินพอกินข้าวเสร็จก็นอนพักบนโซฟา ตื่นนอนมาเขายังต้องเขียนรายงานต่ออีกตอนบ่ายเจิ้งทั่นรู้สึกเบื่อๆ จึงออกไปข้างนอก แสงแดดในยามบ่ายทำให้เขารู้สึกเคลิ้มจนอยากนอน เขามองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นเพื่อนตัวอื่น จึงเดินไปที่ทะเลสาบ เวลานี้รอบๆ ทะเลสาบไม่มีคน เขาเดินไปหาที่เหมาะๆ แล้วกระโดดขึ้นต้นไม้ จากนั้นก็หมอบลงเข้าสู่ห้วงนิทรานับตั้งแต่กลายเป็นแมว เจิ้งทั่นก็ติดนิสัยอย่างหนึ่งคือชอบหมอบอยู่บนที่สูง และที่น่าประหลาดก็คือเขาไม่รู้สึกกลัวที่สูงเลยแล้วก็ไม่กลัวด้วยว่านอนๆ อยู่จะตกลงมา เขานอนอยู่บนต้นไม้อย่างมีความสุขทุกครั้งหลับไปได้สักพัก หูของเจิ้งทั่นก็ขยับ เพราะได้ยินเสียงมีคนเดินเข้ามาใกล้ๆ เขาลืมตามองลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ออกไปก็พบเด็กสาววัยรุ่นหอบหนังสือเดินมานั่งที่เก้าอี้ไม้บริเวณใกล้ๆ กับที่เขาอยู่
