กว่ามันคล้ายกับดอกไม้ที่เขาเคยซื้อไปจีบสาวตาแก่นั่นปลูกดอกลิลลี่สีเหลืองมากขนาดนี้ไปทำไมนะ? สีขาวน่าจะขายได้ดีกว่าสิเจิ้งทั่นเดินเข้าไปอย่างสงสัย ที่บริเวณทางเข้ามีกล่องไม้ที่ภายในบรรจุของสีน ้าตาลวางอยู่ เขาไม่ได้ใส่ใจ ตอนนี้สายตาของเขามุ่งไปที่บรรดาดอกไม้สีเหลืองเหล่านั้นศาสตราจารย์หลันที่กำลังทำงานโดยใช้เสียมขนาดเล็กอยู่นั้นหันกลับมามอง “ระวังหน่อย อย่าไปเหยียบดอกไม้จีนเข้าล่ะ”ดอกไม้จีนเหรอ?ที่แท้นั่นก็ไม่ใช่ดอกลิลลี่เจิ้งทั่นเชิดใบหูขึ้น เขาโง่ในเรื่องนี้ ต่อให้เข้าไปจ้องดูอย่างละเอียดเขาก็ไม่เห็นถึงความแตกต่าง ถึงขนาดจำแทบไม่ได้แล้วด้วยซ ้าว่าดอกลิลลี่มีลักษณะยังไง แค่รู้สึกว่ามันคล้ายๆ กับภาพที่อยู่ในความทรงจำแค่นั้นขณะที่เจิ้งทั่นกำลังคิดอยู่นั้น ก็มีแขกมาเป็นนักศึกษาหลายคนที่เข้ามาเก็บตัวอย่างเป็นเหมือนกันทุกคน ที่เวลาอยู่ต่อหน้าศาสตราจารย์หลันแล้วจะทำท่าทางสงบเสงี่ยม“ศาสตราจารย์หลันครับ ก่อนหน้านี้พวกเราโทรมานัดแล้วครับ พวกเราทำการวิจัยเรื่องสารต้านอนุมูลอิสระในกลุ่มจำพวกฟลาโวนอยด์ วันนี้จะมาขอเก็บตัวอย่างครับ”ศาสตราจารย์หลันไม่ได้ลุกขึ้นยืน เขาชี้ไปที่มุมอีกด้าน“ตรงนั้น ฉันทำสัญลักษณ์ส่วนที่เก็บได้ไว้ให้แล้ว บริเวณนอกเหนือจากนั้นห้ามแตะ”“ได้ครับ พวกเราจะจำไว้” นักศึกษาคนหนึ่งรีบพูดพร้อมกับพยักหน้านักศึกษาหลายคนเดินไปยังจุดที่ศาสตราจารย์หลันบอกนักศึกษาคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะ
