เจิ้งทั่นนั่งอยู่บนต้นไม้ กว่าเขาจะหาที่เหมาะๆ ได้ไม่ง่ายเลยจริงๆห่างออกไปสองร้อยเมตรมีบ้านคนอยู่หลายครัวเรือน มีอยู่สองบ้านที่ยังเปิดไฟสว่างอยู่ และมีเสียงคนลอยมาบ้างเป็นครั้งคราว บริเวณรอบๆ นี้ส่วนใหญ่เป็นแปลงเกษตร แต่ว่าเท่าที่เจิ้งทั่นอาศัยแสงสว่างจากดวงดาวมองดู ในนั้นไม่มีผลผลิตเท่าไหร่ มีความเป็นไปได้ว่าอีกไม่นานที่นี่จะถูกรื้อทั้งหลังจากเปลี่ยนเป็นท่าที่สบาย เจิ้งทั่นก็หลับตาพักผ่อน ใบหูชันขึ้น เขาไม่กล้าประมาทเวลาอยู่ข้างนอกไฟดวงสุดท้ายดับลง มีเสียงแมวลอยมาอยู่ไกลๆ บริเวณที่พักอาศัยบางครั้งจะมีเสียงหมาเห่าออกมาอุณหภูมิในแถบชานเมืองต ่ากว่าตรงมหาวิทยาลัยฉู่หัวเล็กน้อย ลมพัดมาทำให้เจิ้งทั่นรู้สึกหนาว ความง่วงค่อยๆ หายไปเพราะสายลมขณะที่เจิ้งทั่นกำลังคิดว่าหรือควรจะหาอะไรทำอยู่นั้น เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเบาๆ แต่สำหรับแมวแล้วมันชัดเจนมากเจิ้งทั่นมองลอดช่องระหว่างใบไม้ไปทางเสียงฝีเท้านั้น คนคนนี้สวมเสื้อกันหนาวตัวหลวม มือข้างหนึ่งสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อคล้ายกับว่าในนั้นมีของอยู่ ส่วนมืออีกข้างถือเสียมขนาดเล็กไว้พลางเดินมาทางนี้คนคนนี้สวมหมวก จึงทำให้เจิ้งทั่นมองไม่เห็นใบหน้าของเขา และก็มองไม่ออกด้วยว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง แต่กล้าเดินคนเดียวในเวลาแบบนี้ก็คงจะเป็นผู้ชายมากกว่า ดูจากท่าทางแล้ว…ฆ่าฝังศพเหรอ?ความอยากรู้อยากเห็นของเจิ้งทั่นทวีมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่กล้าตามไป ถึงจะเป็น
