แมว ก็ไม่รู้ว่าจะโดนปิดปากไหมบุคคลคนนี้เดินไปทางบ้านร้างที่มุงหลังคากระเบื้อง ที่นั่นคงไม่มีคนอยู่มานานแล้ว มีหญ้าขึ้นเต็มไปหมดพอเห็นคนคนนั้นหยุดลงตรงหน้าบ้านที่พังลงมาครึ่งหนึ่งเจิ้งทั่นก็เตรียมรอดูละครฉากต่อไป อย่างไรเสียจากตรงนี้ก็ห่างกันไม่มากเขานั่งลงตรงมุมกำแพง โดยหันด้านหลังให้เจิ้งทั่น ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ เจิ้งทั่นไม่ได้ยินเสียงทุบอิฐ แต่ได้ยินเสียงภาชนะที่ทำจากแก้วกระทบกันเบาๆจนกระทั่งเมื่อถึงเวลาตอนที่ฟ้าค่อยๆ สว่างขึ้น คนคนนั้นถึงได้ออกจากตรงนั้น เจิ้งทั่นกระโดดลงไปดูครั้งหนึ่ง แต่ก็ไม่กล้าเข้าใกล้ เพราะว่าเขาได้กลิ่นเหม็นๆ บางอย่าง คล้ายกับยาฆ่าแมลงถึงเขาจะสงสัย แต่ก็ยังรักชีวิต ชีวิตแมวก็เป็นชีวิตของเขาเหมือนกันเจิ้งทั่นฉวยโอกาสตอนที่ยังไม่มีใครตื่นนอนมุดเข้าไปในสวนของบ้านหลังหนึ่ง แล้วหาก๊อกน ้าล้างเท้าตัวเอง เผื่อว่าไปเดินเหยียบดินที่เปื้อนยาฆ่าแมลงจากตรงนั้นมา น ้าเย็นมาก อีกทั้งยังไม่มีผ้าเช็ดอีก เขาเองก็ไม่อยากเลีย พอมองไปรอบๆ ก็เห็นกระโปรงยาวแขวนตากอยู่ เขาจึงเช็ดเท้าตรงนั้น จนมันเป็นรอยเท้าแมว จากนั้นเขาก็ไปที่ต้นพลับที่อยู่ในบริเวณบ้านแล้วเกาที่ต้นจนมีลูกพลับตกลงมา เขานำมันไปล้างแล้วคาบออกไปบ้านข้างๆ มีเสียงสุนัขเห่าลอยมา คาดว่ามันคงได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวของเจิ้งทั่น เสียงของมันเล็กและไม่ดังเท่าไร น่าจะเป็นลูกหมาตัวเล็กๆเมื่อเจิ้งทั่นกลับไปที่ต้นไม้ต้นเด
