นเท่าไรแล้ว แอบซ่อนตัวอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้สายตาของเจิ้งทั่นมองไปยังคนคนนั้น ที่ทำท่าทางเก็บมือเอามือขวามาบังตัวไว้เล็กน้อยเมื่อเจิ้งทั่นสบตากับชายแปลกหน้าคนนี้ เขาก็นึกถึงสายตาของพ่อเจียวหย่วนที่ฆ่าหนูขาวเย็นวันนั้น แต่พ่อเจียวหย่วนมีสายตาแบบนั้นก็แค่ตอนที่อยู่กับหนูขาวเท่านั้น ส่วนผู้ชายตรงหน้าทำให้เขารู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว คนคนนี้…ไม่ใช่แค่เคยฆ่าแต่หนูเท่านั้นแน่!อาหวงแค่รู้สึกตกใจเล็กน้อยกับการปรากฎตัวของชายผู้นี้อย่างกะทันหันแค่นั้น ต่อมามันก็เบนความสนใจไปที่หนูตะเภาที่หลบอยู่ข้างๆ เจิ้งทั่น พลางใช้เท้าลองเขี่ย ดูท่าทางจะยังไม่ยอมตัดใจเจิ้งทั่นตะปบอาหวงเข้าไปหนึ่งที เจ้าทึ่มนี่ไม่เห็นเหรอไงว่ามีบุคคลอันตรายอยู่ตรงนี้!ถึงเท้าของเขาจะตะปบอาหวง แต่สายตายังคงไม่ละจากชายตรงหน้า คนคนนี้ให้ความรู้สึกที่อันตรายเหลือเกิน พรรคพวกของเขาก็คล้ายกับหนูขาวที่ถูกนำมาวางบนแท่นทดลองวันนั้นหนีไปไหนไม่รอด ได้แต่รอหักคอเจ้าอ้วนไม่นอนอยู่ตรงนั้นอีกต่อไป มันลุกขึ้นโก่งตัว พองขนขึ้น ใบหูสะบัดไปด้านหลัง ดวงตาทั้งสองข้างก็ไม่ได้ปรือเหมือนตอนปกติอีกต่อไป ดูดุร้าย ภายในลำคอของมันมีเสียงขู่เปล่งออกมา คล้ายกับกำลังเผชิญกับศัตรูตัวฉกาจ นี่นับเป็นครั้งแรกที่เจิ้งทั่นเห็นมันมีท่าทางแบบนี้และอาจเป็นเพราะท่าทางของเจิ้งทั่นและเจ้าอ้วน ทำให้แมวอีกสองตัวก็มองชายคนนี้อย่างระแวงเช่นกัน ถึงแม้ว่าจะดูทึ่มไปหน่อย แต่ใน
