่งตาหยิบหูฟังวางลงแล้วขยับคอเล็กน้อย พอหันศีรษะไปก็เห็นเจิ้งทั่นกระโดดลงมาจากเก้าอี้พอดีมีเรื่องสนุกแล้ว!เสี่ยวชิวรีบลุกจากเก้าอี้ หยิบกล้องถ่ายรูปดิจิตอลออกมาจากลิ้นชัก เขานิ่งไปสักพักก็วางกล้องลง แล้วหา DV (DigitalVideo) จากในชั้นเก็บของออกมา พอเปิดเครื่องเสร็จก็ค่อยๆ ย่องออกไปนอกห้อง ใครจะไปคิดอยู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นทำเอาเสี่ยวชิวตกใจ รีบใช้มือข้างหนึ่งกดรับพลางพูดเสียงเบาเจิ้งทั่นกำลังรออยู่ท่ามกลางความมืด หนูตัวนั้นออกมาจากห้องหนังสือ มันไม่ได้ไปทางห้องครัว เห็นได้ชัดว่ามันคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมที่นี่ดี โดยปกติเสี่ยวชิวไม่ทำอาหารกินเอง เขาจะโทรสั่งมาหรือไม่ก็ไปกินที่โรงอาหาร ส่วนของที่กินได้จะถูกวางไว้ไม่ในห้องนอนก็ห้องรับแขก ตอนนี้หนูตัวนี้กำลังวิ่งเลาะกำแพงมาทางนี้ สักพักมันก็หยุดลงสำรวจอันตรายรอบๆ ตัวอย่างระมัดระวังหนูตัวนี้รูปร่างพอๆ กับหนูขาวตัวใหญที่เจิ้งทั่นฆ่าเมื่อวานแต่เมื่อเทียบกับความระมัดระวังตัวแล้วหนูตัวนี้มีมากกว่าไม่รู้กี่ร้อยเท่าเมื่อใกล้จะถึงประตูห้องนอนความสนใจของมันก็พุ่งไปที่คนที่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่ภายในห้องขณะที่หนูกำลังเคลื่อนตัวไปยังปากประตูเจิ้งทั่นก็ลงมือทันทีเขาพุ่งไปหาเหยื่อด้วยความเร็วสูงในระยะประชิดดั่งลูกธนูที่พุ่งออกไป!เมื่อเจิ้งทั่นพุ่งเข้ามาหนูตัวนั้นถึงได้รู้สึกตัวว่ามีนักล่าดักซุ่มอยู่! ระยะทางจากตรงนี้กลับไปหาที่หลบซ่อนในห้องหนังสือก็ไ
