กลพอตัว หากหมุนตัววิ่งกลับต้องโดนไล่ทันแน่นอน ดังนั้นแผนของมันก็คือวิ่งเข้าไปในห้องนอน ห้องนอนของเสี่ยวชิวดีกว่าห้องรับแขกนิดหน่อย แต่ก็ยังรกอยู่ดี สำหรับหนูและแมลงสาบแล้วที่หลบซ่อนมีมากพอตัว ขอแค่มันเข้าไปในห้องนอนได้ เจิ้งทั่นก็คงไม่มีหนทางจับมันได้ไปสักพักแต่มันไม่มีโอกาสนั้นแล้วฝ่ามือสีดำที่แฝงไปด้วยกรงเล็บแหลมคมตะปบเข้าที่หางของมัน ยังไม่ทันที่มันจะได้ขยับตัวทำอะไร มืออีกข้างของเจิ้งทั่นก็กดลงที่คอของมันกึก!เสียงเบาเสียจนมนุษย์ไม่อาจจะได้ยินส่วนหนูตัวนั้นก็ทิ้งตัวลงบนพื้นนอนแน่นิ่งอยู่ตรงนั้นทุกอย่างผ่านไปเร็วมากโดยที่หนูตัวนั้นยังไม่ทันจะได้ส่งเสียงเสี่ยวชิวที่เพิ่งเดินออกมารู้สึกเหมือนมีเงาดำๆ วิ่งผ่าน เขาก้มดูก็พบแมวหนึ่งตัวที่ใต้เท้ามีศพหนูคาอยู่“สุด…ยอด”เสี่ยวชิวอึ้งจนเกือบปล่อยโทรศัพท์กับ DV หลุดมือเขามองแมว แล้วหันไปมองหนู แล้วหันไปมอง DV ที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์เลย“บ้าเอ๊ย!” เขาสบถออกมานี่จบแล้วเหรอ?ไม่ใช่ว่าต้องวิ่งไล่ให้ทั่วห้องก่อนเหรอ พอจับได้ก็ทรมานมันสักพักจนใกล้ตายค่อยจับกินอะไรกัน คุยโทรศัพท์แป๊บเดียวทางนี้จัดการเสร็จแล้ววิธีจับที่แนบเนียนแบบนี้มันมีด้วยเหรอ?แล้วแล้วแล้ว…วิธีที่มันสุดยอดล ้าลึกกว่านี้น่ะมีอีกไหม!ใครกล้าพูดว่าแมวที่ไม่จับแมลงสาบจะจับหนูไม่เป็น เราได้เห็นดีกันแน่!“ฮัลโหล ชิวชิว เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?” ฝ่ายคู่สนทนารู้สึกว่าเสี่ยวชิวแปลกไปจึงถามขึ้น“แค
