่นี้นะ!” เสี่ยวชิวกดตัดสายทันทีแล้วเปิดไฟห้องรับแขกเพื่อที่จะได้มองเห็นชัดขึ้นเสี่ยวชิวหยิบตะเกียบที่คาอยู่ในกล่องข้าวที่กินเหลือออกมากระทุ้งหนูตัวนั้นไม่ขยับตายสนิทเลยเหรอ?เขารู้สึกว่าตะเกียบมันไม่ถนัดมือ จึงโยนทิ้งแล้ววิ่งเข้าครัวแล้วหยิบที่คีบถ่านที่ไม่เคยใช้ออกมาคีบหนูแกว่งดูว่าตายสนิทแล้วหรือไม่ จากนั้นจึงหยิบกล้องถ่ายรูปมาเก็บภาพไว้ทุกมุม แล้วกลับเข้าห้องไปนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ เขาไม่เล่นเกมแล้ว รีบอัปโหลดรูปลงเว็บบอร์ด พร้อมกับบรรยายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อย่างเมามัน ผลปรากฏว่ามีชาวเน็ตหลายคนตอบกลับมาว่าไม่เชื่อมีคนที่มีประสบการณ์เลี้ยงแมวมานานคนหนึ่งโพสต์รูปขึ้นมาหลายรูป หนูที่อยู่ในภาพนั้นบางตัวถูดกัดเละเทะ บางตัวเหลือแค่ขาทั้งสี่กับหางที่ไม่สมบูรณ์ดีนักเสี่ยวชิวหันไปดูแมวดำที่ที่กำลังบิดขี้เกียจอย่างไม่สนใจไยดีผลงานตัวเองที่เพิ่งทำไปเมื่อครู่ในห้องรับแขก แล้วหันกลับมาถกเถียงกับคนในเว็บบอร์ดต่อ ทันใดนั้นโทรศัพท์มือถือก็ส่งเสียงดังขึ้น เสี่ยวชิวหนีบโทรศัพท์ไว้ระหว่างหน้ากับไหล่ส่วนมือก็เคาะแป้นพิมไปด้วยอย่างรวดเร็วเจิ้งทั่นเดินสำรวจรอบห้องหนึ่งรอบ เขาไม่ได้กลิ่นหนูตัวอื่น จึงไม่รออยู่ตรงนั้นต่อขณะที่กำลังจะกลับไปที่เก้าอี้ หูของเจิ้งท่านก็ขยับอีกครั้งเขาได้ยินเสียงเหมือนชั้นล่างกำลังมีคนร้องเพลงเจิ้งทั่นเดินออกจากห้องไปที่ระเบียงเพื่อกำจัดเสียงคุยโทรศัพท์กับเสียงเคาะแป้
