3 เดือนก่อน ตอนที่เจิ้งทั่นเจอเจ้าอ้วนครั้งแรก รูปร่างของมันทั้งผอมทั้งตัวเล็ก แต่ตอนนี้มันกลับพัฒนาไปในทางเดียวกับชื่อของมัน ดังนั้นเจิ้งทั่นจึงรู้สึกนับถือคุณยายที่ตั้งชื่อให้เจ้าอ้วนมาก เทพมากจริงๆคล้ายกับว่ารู้สึกได้ถึงการเคลื่อนไหวที่ระเบียง เจ้าอ้วนที่นั่งอยู่บนถุงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจึงเอี้ยวตัวมาดูนอกหน้าต่าง แต่เพราะท่าทางที่เล่นใหญ่ไปหน่อย บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่อยู่ใต้ก้นจึงส่งเสียงกรอบแกรบ พังลงมาพอได้ยินเสียงนี้ เจ้าอ้วนก็ตัวแข็งทันที จากนั้นก็เก็บใบหูลงแล้วค่อยๆ หันกลับไป ไม่มองไปทางระเบียงอีก เบื้องหลังนั้นดูเศร้าสร้อยเจิ้งทั่นเบ้ปาก คล้ายกับแฝงไปด้วยความชั่วร้าย ดูท่าอาหารมื้อดึกของเจ้าอ้วนคืนนี้คงถูกลดปริมาณลงอีกแล้วคุณยายที่เลี้ยงดูเจ้าอ้วนมีลูกชายทำงานอยู่ในเขตทหารของมณฑล ทุกเดือนมีสองอาทิตย์ที่จะรับคุณยายไปอยู่ด้วยกัน เจ้าอ้วนเองก็ไปด้วย หรือบางครั้งลูกชายคุณยายก็จะมาพักด้วยหลายวัน และช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาลำบากของเจ้าอ้วนเลยทีเดียวเจิ้งทั่นยังจำได้ถึงการฝึกแบบทหารสมัยช่วงเรียนปีหนึ่งหากทำผิดครูฝึกจะลงโทษโดยการให้ยืนตรงแบบทหาร แต่สำหรับแมวที่ ‘กระดูกอ่อน’ แบบนี้การยืนแบบนั้นเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ดังนั้นเจ้าอ้วนจึงมักถูกลงโทษให้นั่งบนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป พอนั่งเสร็จก็ดูระดับความแตกละเอียดว่าแตกเท่าไหนแล้วก็ลดอาหารของมันเท่านั้นพ่อเจียวหย่วนจอดรถเสร็จเรียบร้อย เจิ
