้วหากคนฝีมือดีหน่อยพวกมันจะไม่รู้สึกเจ็บเลยล่ะ ซึ่งก็สอดคล้องกับเรื่องสวัสดิภาพสัตว์ที่ต่างประเทศได้ว่าไว้…”เจิ้งท่านนั่งมองอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ เขารู้ว่าพ่อเจียวหย่วนเริ่มเข้าสู่โหมดการเรียนการสอนแล้ว บางครั้งเวลาพ่อเจียวหย่วนเตรียม PPT การสอนอยู่ที่บ้านก็มักจะลองพูดก่อนหนึ่งครั้ง ส่วนหน้าที่คนฟังก็คือเจิ้งทั่น ดังนั้นพอเขาได้ยินคำว่า ‘จะบอกให้นะ’สี่คำนี้เขาก็รู้ได้ทันทีว่ากำลังเข้าสู่คลาสเรียน“วิธีฆ่าโดยการหักคอก็คือ ทำให้กระดูกช่วงคอแยกออกจากกัน ทำให้กระดูกช่วงหลังกับส่วนสมองตัดขาดจากกัน มือข้างหนึ่งใช้อุปกรณ์หรือใช้นิ้วล็อคคอของหนูไว้ มืออีกข้างจับหาง จากนั้นออกแรงดึงอย่างรวดเร็วก็ได้แล้ว นี่เป็นวิธีหนึ่ง ส่วนอีกวิธีที่พวกเราใช้กันบ่อยๆ ซึ่งนายจะลองดูก็ได้ ดูนะ…”พ่อเจียวหย่วนพูดพลางใช้มือซ้ายจับหางของหนูขาวนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ของมือขวาเลื่อนไปบริเวณคอของมันไว้จากนั้นก็ ไม่มีหลังจากนั้นแล้ว…เจิ้งทั่นมองหนูขาวที่นิ่งสนิทอยู่บนโต๊ะ แล้วหันไปมองพ่อเจียวหย่วนที่ทำหน้าประมาณว่า ‘ฉันรอดูฝีมือนายอยู่นะ’“ดูสิ ง่ายนิดเดียว ต่อให้นายไม่เคยจับหนูมาก่อนก็ไม่ต้องกังวลไป ฝึกเอาหน่อยก็ได้แล้ว ฉันเคยเห็นความเร็วของนายที่ไล่อาหวง ไล่กวดหนูคงไม่น่ามีปัญหา”อาหวงที่พ่อเจียวหย่วนพูดถึงคือแมวลายเสือสีเหลือง ซึ่งเป็นหนึ่งในเพื่อนตัวร้ายนับตั้งแต่เขากลายเป็นแมวเช่นกัน แต่สิ่งที่แตกต่างจาก ‘จ่า’ ก็คือ อา
