นป่าต้นพีชไปก็จะมองเห็นกำแพงที่นี่คือโรงเรียนประถมในสังกัดของมหาวิทยาลัยฉู่หัว ลูกๆของบุคลากรในโรงเรียนหรือญาติของบุคลากรต่างก็มาเรียนที่นี่เพื่อที่จะรับส่งได้สะดวกปลอดภัยไร้กังวลเจิ้งทั่นกระโดดขึ้นไปบนกำแพง เขามองห้องเรียนสองห้องที่อยู่ระหว่างชั้น 2 กับชั้น 6 จากนั้นจึงเดินเลาะกำแพงไปยังประตูโรงเรียนเจิ้งทั่นรออยู่บนกำแพงที่ห่างจากประตูโรงเรียน 20 กว่าเมตรอยู่ 7-8 นาที เสียงกริ่งเลิกเรียนก็ดังขึ้น มันไม่ใช่เสียงกริ่งชนิดที่แสบแก้วหู แต่เป็นดนตรีที่เต็มไปด้วยความสนุกสนานเด็กผู้หญิงสวมชุดเดรสลายดอกไม้กระจุ๋มกระจิ๋มสะพายกระเป๋า Hello Kitty เดินออกมาจากตึก พอออกมาเธอก็มองมาทางเจิ้งทั่น พอเห็นว่าเจิ้งทั่นนั่งอยู่บนกำแพงดวงตาก็เป็นประกายพลางวิ่งเข้าไปหา“พี่หย่วนบอกว่าคาบสุดท้ายมีสอบย่อย ต้องรอหน่อย…”ยังไม่ทันที่เด็กน้อยจะพูดจบ เจิ้งทั่นก็เห็นคนคนหนึ่งเดินออกมาจากตึก แบกกระเป๋าหนังสือด้วยท่าทางเหมือนแบกกระสอบ ผมเผ้ายุ่งเหยิงเหมือนรังนก กำลังวิ่งมาทางพวกเขาด้วยรอยยิ้มสดใส พร้อมกับชูสองนิ้วให้เจิ้งทั่นและเด็กน้อย ดูท่าทางคงทำข้อสอบในคาบสุดท้ายได้ไม่เลวเด็กผู้ชายคนนี้ชื่อเจียวหย่วน เป็นลูกของบ้านที่รับเลี้ยงเจิ้งทั่นในตอนนี้ เขาเรียนอยู่ป.6 ส่วนเด็กผู้หญิงชื่อ กู้โยวจื่อ เป็นลูกพี่ลูกน้องของเจียวหย่วน ด้วยเหตุผลบางประการหลังพ่อแม่ของเธอหย่าร้างกัน แม่ของเจียวหย่วนก็ได้ไปรับมาอยู่ด้วยกันจากต
