การปิดด่านครั้งนี้ผ่านไปครึ่งเดือน หลิวอู๋เสียจึงเปิดประตูหิน
พลังยุทธ์คงที่อยู่ที่ระดับพลังชำระไขกระดูกขั้นสองสูงสุด หมัดทรราชและวิชาดาบปลิดชีพต่างก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
วิชาดาบปลิดชีพกระบวนท่าที่สองยังคงยากที่จะใช้ ส่วนกระบวนท่าแรกนั้นเชี่ยวชาญแล้ว
เขาหยิบดาบเสียเหรินออกมา แสงดาบอันเย็นเยียบแผ่ปกคลุมท้องฟ้า
“ดาบดี!”
เจ็ดวันสุดท้าย หลิวอู๋เสียให้ความสำคัญกับการยกระดับดาบเสียเหริน ในที่สุดก็เลื่อนระดับเป็นอาวุธชะตา
พลังดาบพุ่งออกมาอย่างไร้การควบคุม ปรากฏรอยดาบมากมายบนผนังหินโดยรอบ
เจตจำนงดาบแผ่กระจาย!
เขายืนอยู่ตรงนั้นราวกับดาบศักดิ์สิทธิ์เล่มหนึ่ง ดาบเสียเหรินยังไม่ฟาดฟันลงมา เพียงชี้ไปที่ท้องฟ้าอย่างเงียบ ๆ
ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน นี่คือขอบเขตของคนกับดาบเป็นหนึ่งเดียวกัน
ทว่า!
ดาบเสียเหรินก็ยังไม่ฟาดฟันลงมา เพราะมีคนกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้น
“หลิวอู๋เสีย ในที่สุดเจ้าก็ออกจากปิดด่านแล้ว เจ้าทำให้ข้าไม่อาจทะลวงผ่านระดับพลังชำระไขกระดูกขั้นเจ็ดได้ วันนี้คือวันตายของเจ้า”
มีศิษย์อักษรฟ้ามากกว่ายี่สิบคนพุ่งตรงไปที่หลิวอู๋เสีย ชายหนุ่มที่เป็นผู้นำเต็มไปด้วยเจตจำนงสังหาร
