กัวปู้ชิวคือหมอเทวดาอันดับหนึ่งแห่งราชวงศ์ต้าเยี่ยน หากต้องมาตบหน้าตัวเองเช่นนี้ ต่อไปจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน คงกลายเป็นความอัปยศอดสูไปชั่วชีวิต
“ข้าอะไรกัน! เมื่อครู่เจ้าขัดขวางหลิวอู๋เสียไม่ให้รักษาองค์จักรพรรดิหลายต่อหลายครั้ง เจ้ามีจุดประสงค์อันใด และมีแผนการร้ายกาจอะไรกันแน่ ในเมื่อตอนนี้องค์จักรพรรดิฟื้นแล้ว ก็ควรที่จะรักษาสัญญา”
เฉินยวี่เซิงโกรธจนแทบกระอักเลือด ตั้งแต่เข้าวังมาก็ถูกกลั่นแกล้งสารพัด เกือบเอาชีวิตไม่รอดตั้งแต่หน้าประตูเมือง
ไม่ผิดแน่ กัวปู้ชิวต้องกลายเป็นคนของอ๋องยงเสียนไปแล้ว
หลิวอู๋เสียไม่ได้พูดอะไร มีเพียงรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปาก สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่กัวปู้ชิว รอดูว่าเขาจะเลือกทางใด
กัวปู้ชิวเผลอมองไปที่อ๋องยงเสียนอย่างอดไม่ได้ หวังว่าอ๋องยงเสียนจะช่วยพูดแทนตน
“เดิมพันแพ้ชนะ ย่อมต้องยอมรับผล เมื่อแพ้แล้ว ก็จงตบหน้าตัวเองซะ!”
อ๋องยงเสียนพูดขึ้น เหตุเพราะจักรพรรดิฟื้นขึ้นมากะทันหัน แผนการจึงล้มเหลว กลยุทธ์ทั้งหมดจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง ตอนนี้ไม่ควรสร้างปัญหาเพิ่ม
ไม่มีใครคาดคิดว่าอ๋องยงเสียนจะทอดทิ้งกัวปู้ชิวเช่นนี้
