ไม่นานหวังหลงก็พาองครักษ์ทั้งสองออกจากวิหารชั้นที่สี่ด้วยสีหน้าไม่ดีนัก เมื่อคนอื่นเห็นสถานการณ์ตอนนี้ จึงพากันออกจากวิหารชั้นที่สี่ เพราะพวกเขาไม่สามารถได้สมบัติอะไรไปจากวิหารชั้นนี้
ก่อนที่เงาร่างไม่น้อยจะออกไป สายตาต่างจับจ้องเซียวฮั่นเขม็งรวมทั้งยอดฝีมือหลายคนจากสำนักเสวียนเทียนก็มองเซียวฮั่นหนึ่งครานัยน์ตาล้วนปรากฏแววละโมบขึ้นเพราะเมื่อเดินมาถึงตอนสุดท้าย เซียวฮั่นจะต้องเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาสามารถหยิบจับสมบัติล˺าค่าในวิหารแห่งนี้ได้ตามใจ นี่คือเรื่องที่คนอื่นคาดไม่ถึง เพราะเหตุนี้เองคนมากมายจึงเกิดความคิดในใจที่ต่างกันออกไปเพราะคนส่วนมากในที่แห่งนี้ต่างเพิ่งรู้จักกับเซียวฮั่นโดยบังเอิญเท่านั้น กระทั่งนับว่าเป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของชะตาลิขิต ยังไม่ถึงขั้นสนิทสนมด้วยซ˺าเมื่อเผชิญหน้ากับผลประโยชน์อันมหาศาล ไม่ต้องเอ่ยถึงเรื่องมิตรภาพ หากสังหารเซียวฮั่นได้ ก็จะสามารถได้รับสมบัติล˺าค่าทั้งหมดมา เช่นนั้นยอดฝีมือส่วนใหญ่ในที่แห่งนี้เกรงว่าคงออกมือโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่ยังไม่ออกมือตอนนี้ เพราะยังไม่ถึงเวลาเท่านั้น เกรงว่าเมื่อไปถึงวิหารชั้นที่เก้า ก็คงเป็นเวลาของการทำลายความสัมพันธ์ให้ร้าวฉานแล้ว“น้องชาย ดูเหมือนว่ามีคนมากมายจับจ้องเจ้า!”
ฉายทงเทียนเอ่ยพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย ยอดฝีมือมากมายในที่แห่งนี้ เกรงว่าคงมีเพียงยอดฝีมือเพียงไม่กี่คนจากหอหมื่นสมบัติและ
