หอเทียนจี๋ที่ไม่ลงมือกับเซียวฮั่นแต่ยอดฝีมือคนอื่นนั้นไม่แน่ รวมทั้งบรรพบุรุษแห่งสำนักฉีเป่าหลิวหลีเหล่านั้น เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะไม่ใจกระเพื่อมเมื่ออยู่ต่อหน้าผลประโยชน์มหาศาล“ข้ารู้ ผู้อ่อนแอย่อมเป็นเหยื่อของผู้แข็งแกร่ง ความสามารถคือสิ่งสำคัญที่สุด! กำปั้นใครใหญ่กว่า ผู้นั้นก็มีอำนาจทางวาจามากกว่า นี่คือกฏเกณฑ์ของโลกหล้า ข้าชินเสียแล้ว!” คนพยักหน้า เซียวฮั่นเอ่ยขึ้นอย่างไม่แยแสแต่นี่ไม่ได้มีความหมายโดยนัยอะไร คนอื่นสามารถกดขี่เขาได้ตามใจ หากยอดฝีมือเหล่านี้ออกมือ เซียวฮั่นจะต้องทำให้พวกเขารู้จักว่าสิ่งใดคือการเสียใจภายหลัง!เมื่อเห็นเซียวฮั่นไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด ฉายทงเทียนจึงฉีกยิ้มออกมา เขาเชื่อมั่นในตัวน้องชายผู้นี้เป็นอย่างมาก กระทั่งเริ่มจินตนาการอย่างหน้ามืดตามัวว่าเซียวฮั่นสามารถเอาชนะความยากลำบากทั้งหมด ต่อให้ตอนนี้เซียวฮั่นบอกว่าเขาสามารถสังหารยอดฝีมือขั้นเทพแท้จริงแห่งโลกได้ เกรงว่าฉายทงเทียนก็คงเชื่อเช่นกัน
ทว่าสีหน้าของเทียนอู๋เลี่ยงในตอนนี้เริ่มเคร่งขรึมขึ้น เพราะการเดินทางครั้งนี้หอเทียนจี๋เดินทางมากับเสวียนจีจื่อและบรรพบุรุษเก่าแก่อีกคนหนึ่ง พวกเขาทั้งสองล้วนแต่เป็นรองเพียงการดำรงอยู่ของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหอเทียนจี๋เท่านั้นคนหนึ่งฝึกตนขั้นราชันแห่งโลกระดับที่เจ็ด อีกคนฝึกตนอยู่ในขั้นราชันแห่งโลกระดับที่แปด หากในดินแดนลึกลับเทพแท้จริงแห่งโลกมีอะไรที่เหนือความคาดหม
