หลังจากที่ได้ฟังคำกล่าวของคนที่ได้รับสมบัติล˺าค่าเหล่านั้น กลุ่มคนที่เหลือต่างรีบไปยังสมบัติล˺าค่าที่ตนถูกใจ หากผู้ใดเร็วกว่า สมบัติล˺าค่าที่จะได้รับก็ยิ่งมากเซียวฮั่นกวาดสายตาไปทั่ววิหาร เขาไม่ถูกใจสิ่งใดเลย สิ่งเดียวที่เขาถูกใจคือศิลาสุริยันที่มีขนาดเท่าศีรษะก้อนหนึ่ง เพราะในศิลาสุริยันมีพลังแห่งกฏควบคุมสุริยันสายหนึ่งหากเขาดูดกลืนพลังแห่งกฏควบคุมสุริยันสายนี้ไป ต่อให้ไม่สามารถควบคุมพลังแห่งกฏควบคุมสุริยัน เขาก็จะสามารถควบคุมมันได้สำเร็จ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เซียวฮั่นก็เดินไปทางศิลาสุริยันก้อนนี้ เมื่อมาถึงด้านหน้าศิลาสุริยัน นิ้วมือเซียวฮั่นได้สัมผัสกับเงาของศิลาสุริยันแล้วหายลับไปจากจุดเดิมเซียวฮั่นซึ่งหายไปจากวิหารได้ปรากฏตัวขึ้นในมิติอันว่างเปล่า สิ่งแรกที่เขาเห็นคือเงาร่างสายหนึ่งในชุดคลุมสีขาวเงาร่างนี้มีใบหน้าเลือนราง แทบจะดูลักษณะท่าทางของอีกฝ่ายไม่ออก แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เงาร่างในชุดคลุมสีขาวตรงหน้านี้จึงต่างจากที่ฝูงชนได้กล่าวเอาไว้จากการรับรู้ของเซียวฮั่น เงาร่างสายนี้ไม่มีคลื่นพลังแห่งการฝึกตนแต่อย่างใด หากหลับตาเจ้าอาจจะถึงขั้นไม่สามารถสัมผัสได้ว่ามีเงาร่างอยู่แต่อีกฝ่ายกลับยืนอย่างเห็นได้แจ่มชัดตรงหน้าของตน อีกทั้งสิ่งที่ทำให้เซียวฮั่นรู้สึกหวาดหวั่น นั่นคือไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดเมื่อเผชิญหน้ากับเงาร่างสีขาวสายนี้ เขาจึงเกิดความรู้สึกถึงสายเลือดอันเข้มข้นความรู้สึกนี
