ิ้มออกมา แต่ใบหน้าดูอัปลักษณ์ยิ่งกว่าตอนร้องไห้เสียอีก ในใจลอบบ่นว่าเหตุใดตนจึงโชคร้ายเช่นนี้ ไม่ว่าไปที่
ไหนก็พานพบแต่เจ้าสัตว์ประหลาดตนนี้ ไม่ง่ายเลยที่จะได้งานมา แต่ก็ต้องพบกับเจ้าสัตว์ประหลาดตนนี้อีกครั้ง“นั่งคุยกันก่อนเป็นอย่างไร?”เซียวฮั่นแย้มยิ้มพลางเอ่ยกับเย่เซียว เมื่อเคลื่อนความคิด ค่ายกลแห่งความเป็นตายก็ปรากฏขึ้น อีกทั้งตอนนี้เหนือศีรษะของเย่เซียวก็ปรากฏตราประทับความตายขึ้นมา“ศาสตราราชันระดับสูง!”เมื่อเงยหน้ามองตราประทับความตายหนึ่งครา มุมปากเย่เซียวก็กระตุกเล็กน้อย เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าพรั่นพรึงที่แฝงอยู่ในตราประทับความตาย นั่นคือพลังอันน่าหวาดกลัวที่สามารถทำให้ยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่หกบาดเจ็บได้อย่างง่ายดาย“เข้าใจผิดแล้ว เป้าหมายของข้าในครานี้ ไม่ได้มาสังหารท่าน ข้ามาเพื่อสังหารคนอื่น!”คนยิ้มอย่างเคอะเขิน เย่เซียวรีบอธิบายทันที“งั้นหรือ?”คนคลี่ยิ้ม เซียวฮั่นมองหน้าอกของตนเองที่ถูกเย่เซียวทะลวง แล้วเอ่ยพลางยิ้ม
“แค่กๆ เข้าใจผิดแล้วจริงๆ หากข้ารู้ว่าท่านอยู่ที่นี่ ข้าจะไม่กล้าเข้ามารบกวนที่นี่แม้เพียงครึ่งก้าว”คนหัวเราะขมขื่น ตอนนี้เย่เซียวลอบด่าบรรพบุรุษแห่งตระกูลเฮ่อไปสิบแปดชั่วโคตรแล้ว อยู่ดีไม่ว่าดีส่งงานนี้มาให้เขา จนเขาต้องพบเจอกับเจ้าสัตว์ประหลาดตนนี้อีกครั้ง“หากเข้าใจผิดจริง งั้นก็ค่อยว่ากันง่ายหน่อย บังเอิญว่าข้ามาคุ้มครองศิษย์ของตระกูลฮั่วคนห